چکیده مقاله
به نظر می رسد یکی از اصلی ترین معضلات معماری امروز ایران عدم شناخت و اشراف معماران به نقش سنت و مفاهیم عرفانی و دینی در هنر می باشد که معماران جوان امروزی هنر را در پیچیدگی یا صرفا سلیقه های بی اساس و بدون اصول زیبایی شناختی می بینند و نه رسالت حقیقی هنر که به طور یقین بیان حقیقت و زیبایی است می توان گفت در هر عصری هنر برآمده و متکی بر سنت و جهان بینی افراد همان جامعه بوده است که در این تحقیق مصداق بی بدیل آن یعنی دوره صفوی موردنظر است از آنجایی که مطالعات کالبدی و فرم های معماری ایرانی بیشتر مورد توجه قرار گرفته است نگارندگان در این مقاله برآنند که اتصالی بین معماری امروزیه و معماری سنتی ایرانی برقرار کنند و قطعا توجه به مبانی صرف معماری ایرانی برای حفظ ارزش های آن ناکافی است هدف پژوهش: هدف اصلی پژوهش حاضر تبیین معماری معناگرا و عناصر آن جهت انتقال مفاهیم عرفانی از طریق اثر است در این میان ارتباط بن مایه های فکری هنرمند به طور اخص و اثر معماری و ارتباط با مخاطب مورد بررسی قرار خواهد گرفت تحقیق از نوع پژوهش های بنیادی نظری است به اختصار می توان گفت راهبرد انجام این پژوهش استدلال منطقی است داده های آن عمدتا از طریق مشاهدات و مطالعات آرشیوی، اسنادی و کتابخانه ای به دست آمده است نتیجه گیری: با توجه به نتایج یافته ها می توان بیان کرد که حلقه گم شده در معماری معاصر ارتباط میان هنر و حوزه مبانی حکمت ایرانی است که بتواند ما را به درک مفهوم حقیقت برساند حقیقت گم شده ای که در معماری امروز منجر به عدم دستیابی به معماری هویتمند شده است و در پی آن بحران التقاط در معماری را در پی داشته که بن مایه ایرانی ندارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: رفیعی راد، نسیم و احمدی، ویدا،1404،انتقال مفاهیم عرفانی در معماری ایرانی اسلامی از طریق معماری معناگرا،اولین کنفرانس ملی مدیریت ریسک در فضاهای زیرزمینی،تهران،https://civilica.com/doc/2652174
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس ملی مدیریت ریسک در فضاهای زیرزمینی5 اسفند 1404 · تهران