چکیده مقاله
فرهنگ زیسته اقوام و جوامع محلی منبعی ارزشمند برای توسعه گردشگری فرهنگی است؛ اما پیوند میان دانش مردم شناسانه و عمل گردشگری همچنان ناپیوسته و پر از کاستی است این مقاله با رویکرد تحلیلی نقادانه به بررسی شکاف های پژوهشی می پردازد که مانع از تبدیل سازندگان محلی معنا اعیان فرهنگی، آیین ها، روایت ها و تجربه های زیسته به سازوکارهای گردشگری پایدار و اخلاقی می شوند تحلیل بر سه محور اصلی متمرکز است: ۱ بازنمایی اقوام و اخلاق روایت پردازی در فرایند تولید محصول گردشگری، ۲ انتقال معرفت مردم شناسانه به طراحی تجربه گردشگری و بازاریابی مقصد، و ۳ نقش نهادها و قدرت اقتصادی در شکل گیری به کارگیری یا مصادره فرهنگ محلی مقاله نشان می دهد که پژوهش های موجود عمدتا توصیفی و بومی نگر مانده اند، کمتر درگیر ارزیابی تاثیرات اقتصادی اجتماعی بازنمایی ها شده اند و اغلب از تعامل میان رشته ای مورد نیاز برای تبدیل دانش انسان شناختی به سیاست گذاری های محلی محروم اند در پایان چارچوبی انتقادی و روش شناختی پیشنهاد می گردد که شامل ترکیب روش های کیفی عمیق مشاهده مشارکتی، روایت کاوی ، تحلیل فضایی مکانی GIS برای ردیابی تعاملات میزبان–گردشگر، و ابزارهای تجربی مطالعات موردی تطبیقی و آزمایش های کوچک مداخله ای است تا پژوهش ها نه تنها تولید معرفت کنند بلکه بهبودهای عملی در مدیریت مقصد و سیاست گذاری فرهنگی را نیز ممکن سازند این نقشه راه برای پژوهشگران و نهادهای محلی در ایران قابل کاربرد است و راهنمایی برای پژوهش های میان رشته ای آینده ارائه می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ارمی نژاد، سجاد،1404،شکاف های فرهنگی و اقتصادی در گردشگری محلی: تحلیل پیوند مردم شناسی و بازاریابی مقصد در ایران،دوازدهمین کنفرانس بین المللی مدیریت، گردشگری و تکنولوژی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس ملی مدیریت و تجارت الکترونیک30 بهمن 1404 · تهران