گردشگری معنوی و تحول در پیاده روی زیارتی پایان ماه صفر به مشهد: تبیینی بر اساس مدل آیین گذار

چکیده مقاله

پیاده روی زیارتی پایان ماه صفر به مشهد، در سال های اخیر به مثابه یک آیین جمعی مسیرمحور، اهمیت اجتماعی و فرهنگی ویژه ای یافته است این مقاله با تکیه بر ادبیات گردشگری معنوی و گردشگری تحول آفرین، می کوشد سازوکارهای تحول معنوی در این پیاده روی را تبیین کند روش پژوهش کیفی و مبتنی بر تحلیل اسنادی تفسیری است و با بهره گیری از تحلیل تماتیک، یافته های پژوهش های بین المللی و ایران محور درباره زیارت، اصالت وجودی، معنابخشی و کمونیتاس تلفیق شده است نتایج نشان می دهد تحول معنوی در این تجربه از طریق چهار سازوکار اصلی شکل می گیرد: ۱ گسست از روزمرگی و بازآرایی توجه، ۲ ریاضت بدنی و خودنظم دهی، ۳ کمونیتاس و سرمایه اجتماعی آیینی، و ۴ مکان مندی قدسی و تجربه اتصال این سازوکارها در سه سطح درون فردی، بین فردی و قدسی عمل می کنند و می توانند به تغییرات پایدار در معنا، هیجان های اخلاقی، روابط و سبک زیست پس از بازگشت منجر شوند مقاله علاوه بر توسعه نظری ادبیات عمدتا غرب محور گردشگری معنوی در بستر شیعی ایرانی، پیامدهای مدیریتی مشخصی برای مدیریت مسیر، کاهش ریسک، طراحی فضاهای متنوع تجربه و حفظ حرمت فرهنگی مقصد ارائه می کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

ریحانه فراهانی

دانشجوی دکتری مدیریت کارآفرینی دانشگاه علامه طباطبائی

گلرخ امیری دورهونی

دانش آموخته کارشناسی ارشد مدیریت گردشگری، دانشگاه هنر اصفهان

�میری دورهونی، گلرخ،1404،گردشگری معنوی و تحول در پیاده روی زیارتی پایان ماه صفر به مشهد: تبیینی بر اساس مدل آیین گذار،دوازدهمین کنفرانس بین المللی مدیریت، گردشگری و تکنولوژی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس ملی مدیریت و تجارت الکترونیک30 بهمن 1404 · تهران