چکیده مقاله
انعطاف پذیری از ارکان اصلی آمادگی جسمانی و عملکرد بهینه ورزشی است که در پیشگیری از آسیب ها و بهبود کیفیت حرکات نقش مهمی دارد در سال های اخیر روش کشش تسهیل عصبی–عضلانی PNF به عنوان یکی از موثرترین شیوه های تمرینی برای افزایش دامنه حرکتی مفاصل و بهبود انعطاف پذیری مورد توجه قرار گرفته است این روش با ترکیب انقباضات ایزومتریک و کشش های فعال یا غیرفعال، از طریق فعال سازی گیرنده های عصبی–عضلانی موجب تسهیل در انقباض و مهار عضلات می شود پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر کشش PNF بر انعطاف پذیری ورزشکاران انجام شده است مرور مطالعات گذشته نشان می دهد که تمرینات PNF نسبت به کشش های ایستا و پویا، افزایش معنی داری در دامنه حرکتی مفاصل، به ویژه در عضلات همسترینگ، ایجاد می کند همچنین این روش با کاهش سفتی عضلانی و بهبود کنترل عصبی عضلات در بهینه سازی عملکرد ورزشی نقش دارد نتایج بررسی ها بیانگر آن است که نوع، شدت، مدت و تکرار اجرای PNF بر میزان اثربخشی آن تاثیرگذار است و ترکیب این تمرینات با گرم کردن فعال می تواند بیشترین اثر مثبت را در افزایش انعطاف پذیری به همراه داشته باشد بنابراین، استفاده از روش PNF به عنوان بخشی از برنامه تمرینی منظم ورزشکاران توصیه می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: رستمی، علیرضا،1404،کشش تسهیل عصبی عضلانی و تاثیر آن بر انعطاف پذیری ورزشکاران،اولین کنفرانس بین المللی فلسفه، تعلیم و تربیت و علوم ورزشی،تهران،https://civilica.com/doc/2595365
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی دانشجویان علوم خاک و آب30 بهمن 1404 · تهران