طرح های تغذیه مصنوعی رویکردی موثر در جبران کسری مخازن با حاکمیت تغییر اقلیم (مطالعه موردی آبخوان شرقی (طبس)

چکیده مقاله

افت پیوسته ذخایر آب زیرزمینی در اثر افزایش برداشت و محدودیت منابع آب سطحی مدیریت پایدار آبخوان ها را به یکی از چالش های اصلی منابع آب تبدیل کرده است در این راستا طرح های تغذیه مصنوعی آبخوان به عنوان راهکاری مدیریتی با هدف جبران کسری بیلان و افزایش ذخیره آب زیرزمینی مورد توجه قرار گرفته اند این طرح ها با هدایت و نفوذ آب های سطحی مازاد به لایه های آبدار می توانند موجب کاهش نرخ افت سطح آب زیرزمینی، افزایش پایداری بهره برداری و کاهش پیامدهایی نظیر نشست زمین شوند با این حال، میزان اثربخشی این طرح ها به شرایط هیدروژئولوژیکی منطقه، ویژگی های رسوبات، کیفیت آب ورودی و نحوه طراحی و بهره برداری از سازه های تغذیه وابسته است؛ از این رو، ارزیابی تاثیر آن ها بر تغییرات ذخیره آبخوان برای مدیریت بهینه منابع آب زیرزمینی ضروری است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

هدیه فدائی

کارشناس گروه تلفیق و بیلان شرکت آب منطقه ای استان خراسان جنوبی

فاطمه شهابی فرد

عضو هیئت مدیره و مدیر دفتر مطالعات پایه منابع آب شرکت آب منطقه ای استان خراسان جنوبی

زهره معزی فر

رئیس گروه تلفیق و بیلان شرکت آب منطقه ای استان خراسان جنوبی

بنت الهدی رحیمی شاهرخت

کارشناس گروه تلفیق و بیلان شرکت آب منطقه ای استان خراسان جنوبی

رزومه علمی کاربران

درباره سیویلیکاتبلیغات در سیویلیکاآمار علمی ایرانتقویم علمی ایرانداده کاوی مقالاتطرح های پژوهشی

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: فدائی، هدیه و شهابی فرد، فاطمه و معزی فر، زهره و رحیمی شاهرخت، بنت الهدی،1404،طرح های تغذیه مصنوعی رویکردی موثر در جبران کسری مخازن با حاکمیت تغییر اقلیم (مطالعه موردی آبخوان شرقی (طبس)،چهارمین کنفرانس بین المللی دانشجویان علوم خاک و آب،تهران،https://civilica.com/doc/2624093

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی دانشجویان علوم خاک و آب30 بهمن 1404 · تهران