چکیده مقاله
فرسایش خاک و رسوب گذاری ناشی از آن از چالش های اصلی مدیریت منابع آب و پایداری سازه های آبی به شمار می روند این پدیده ها با کاهش حجم مفید مخازن، افزایش فشار هیدرولیکی و آسیب های مکانیکی عمر مفید سدها و سایر تاسیسات آبی را به طور قابل توجهی کوتاه می کنند پژوهش حاضر با رویکرد مروری به بررسی تاثیر فرسایش خاک و رسوب گذاری بر عمر مفید سازه های آبی پرداخته و یافته های کلیدی مطالعات داخلی و خارجی اخیر را تحلیل نموده است بررسی منابع جهانی نشان می دهد که نرخ رسوب گذاری سالانه در مخازن سدها حدود ۰ ۵ تا ۱ درصد ظرفیت ذخیره را کاهش می دهد و پیش بینی می شود تا سال ۲۰۵۰ بیش از ۲۳ تا ۲۸ درصد ظرفیت جهانی مخازن از دست برود در ایران به دلیل شرایط اقلیمی نیمه خشک و فعالیت های انسانی، این نرخ بالاتر بوده و مطالعات موردی بر روی سدهای گتوند علیا، علویان یامچی و حوضه بدرانلو حجم رسوب سالانه میلیون ها تن و فرسایش شدید تا ۲۳ ۷۳ تن در هکتار را گزارش کرده اند یافته ها تاکید دارند که مدیریت یکپارچه حوضه آبخیز، اجرای اقدامات حفاظت خاک، فلاشینگ هیدرولیکی و نظارت مداوم راهکارهای کلیدی برای کاهش اثرات منفی و افزایش عمر مفید سازه ها هستند این پژوهش بر ضرورت اولویت بندی برنامه های آبخیزداری و ادغام مدل های پیش بینی در طراحی سازه های جدید تاکید می نماید تا پایداری منابع آب تضمین گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: داستانی، حسین،1404،تاثیر فرسایش خاک و رسوب گذاری بر عمر مفید سازه های آبی: یک بررسی مروری،چهارمین کنفرانس بین المللی دانشجویان علوم خاک و آب،تهران،https://civilica.com/doc/2624077
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی دانشجویان علوم خاک و آب30 بهمن 1404 · تهران