چکیده مقاله
فرسایش خاک و رسوب گذاری ناشی از آن از چالش های اصلی مدیریت منابع آب و پایداری سازه های آبی به شمار می روند این پدیده ها با کاهش حجم مفید مخازن، افزایش فشار هیدرولیکی و آسیب های مکانیکی عمر مفید سدها و سایر تاسیسات آبی را به طور قابل توجهی کوتاه می کنند پژوهش حاضر با رویکرد مروری به بررسی تاثیر فرسایش خاک و رسوب گذاری بر عمر مفید سازه های آبی پرداخته و یافته های کلیدی مطالعات داخلی و خارجی اخیر را تحلیل نموده است بررسی منابع جهانی نشان می دهد که نرخ رسوب گذاری سالانه در مخازن سدها حدود ۰ ۵ تا ۱ درصد ظرفیت ذخیره را کاهش می دهد و پیش بینی می شود تا سال ۲۰۵۰ بیش از ۲۳ تا ۲۸ درصد ظرفیت جهانی مخازن از دست برود در ایران به دلیل شرایط اقلیمی نیمه خشک و فعالیت های انسانی، این نرخ بالاتر بوده و مطالعات موردی بر روی سدهای گتوند علیا، علویان یامچی و حوضه بدرانلو حجم رسوب سالانه میلیون ها تن و فرسایش شدید تا ۲۳ ۷۳ تن در هکتار را گزارش کرده اند یافته ها تاکید دارند که مدیریت یکپارچه حوضه آبخیز، اجرای اقدامات حفاظت خاک، فلاشینگ هیدرولیکی و نظارت مداوم راهکارهای کلیدی برای کاهش اثرات منفی و افزایش عمر مفید سازه ها هستند این پژوهش بر ضرورت اولویت بندی برنامه های آبخیزداری و ادغام مدل های پیش بینی در طراحی سازه های جدید تاکید می نماید تا پایداری منابع آب تضمین گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�استانی، حسین،1404،تاثیر فرسایش خاک و رسوب گذاری بر عمر مفید سازه های آبی: یک بررسی مروری،چهارمین کنفرانس بین المللی دانشجویان علوم خاک و آب،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی دانشجویان علوم خاک و آب30 بهمن 1404 · تهران