چکیده مقاله
مناطق نوآوری به عنوان موتورهای رشد دانش بنیان، نقش تعیین کننده ای در تحول اقتصادی، اجتماعی و کالبدی شهرها ایفا می کنند این پژوهش با هدف بررسی تطبیقی نقش این مناطق در ارتقای کیفیت زندگی شهروندان در دو بافت جغرافیایی و توسعه یایی متفاوت، یعنی شهرستان رودبار در ایران و شهر واگنینگن در هلند، انجام شده است روش تحقیق توصیفی تحلیلی و تطبیقی است و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای، اسنادی و تحلیل محتوای منابع معتبر گردآوری شده اند یافته ها نشان می دهد که منطقه نوآوری Food Valley در واگنینگن، با محوریت دانشگاه و تحقیقات کشاورزی و علوم زیستی دانشگاه واگنینگن WUR ، به طور سیستماتیک و در تعامل با بخش خصوصی و جامعه محلی، باعث ایجاد اشتغال باکیفیت، توسعه زیرساخت های پیشرفته، افزایش سرمایه اجتماعی و ارتقای شاخص های سلامت و رفاه شده است در مقابل، شهرستان رودبار با وجود پتانسیل های عظیم در حوزه کشاورزی به ویژه زیتون و انرژی های تجدیدپذیر، فاقد یک منطقه نوآوری یکپارچه و نهادینه شده است فعالیت های پراکنده پژوهشی و فناورانه در این منطقه، نتوانسته اند تاثیر محسوسی بر حل چالش های ساختاری مانند بیکاری، فرسودگی زیرساخت ها، آسیب پذیری زیست محیطی و نابرابری در دسترسی به خدمات داشته باشند نتیجه گیری کلی حاکی از آن است که موفقیت مناطق نوآوری در ارتقای کیفیت زندگی، در گرو نهادینه شدن همکاری سه جانبه دانشگاه صنعت دولت، وجود یک مدیریت راهبردی یکپارچه، سرمایه گذاری پایدار در تحقیقات کاربردی و توجه همزمان به ابعاد اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی توسعه است این مطالعه الگوهای قابل اقتباس از تجربه واگنینگن را با در نظر گرفتن الزامات بومی و محدودیت های خاص رودبار ارائه می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
رقیه عزیزی
دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین، ایران
نوید سعیدی رضوانی
استادیار گروه شهرسازی، دانشکده جامعه و رسانه، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
شیوه ارجاع
�زیزی، رقیه و سعیدی رضوانی، نوید،1404،بررسی تطبیقی نقش مناطق نوآوری در توسعه شهرها با رویکرد ارتقای کیفیت زندگی شهروندان (مطالعه موردی: شهرستان رودبار، ایران و واگنینگن، هلند)،دومین کنگره بین المللی علوم مهندسی و توسعه شهری پایدار
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر30 بهمن 1404 · تهران