بررسی تلفیق طراحی مدرن، معماری بایوفیلیک و سنت ایرانی در خلق سبک های نوین و کاربردی

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف شناسایی و استخراج شاخصه های مشترک در شیوه های سبک شناسی معماری معاصر ایران و تلفیق آن با اصول معماری بایوفیلیک به انجام رسیده است سبک شناسی، یکی از ابزارهای کلیدی در ساده سازی، دسته بندی و تحلیل آثار معماری است که امکان ارائه دیدگاه جامع در خصوص روندهای طراحی را فراهم می آورد در این پژوهش، ضمن تحلیل متون معماری معاصر ایران، اصول معماری بایوفیلیک به عنوان رویکردی نوین که بر تعامل بین انسان و طبیعت تاکید دارد، مورد بررسی قرار گرفته است مطالعه با استفاده از روش های کیفی و تحلیلی، و بر مبنای دسته بندی معماری معاصر ایران صورت گرفته است پس از بررسی اشتراکات و تمایزات در شیوه های سبک شناسی، پژوهش به شناسایی عوامل کلیدی در آثار شاخص معماری معاصر پرداخته و دسته بندی هشت گانه ای از شیوه های سبک شناسی ارائه داده است تلفیق اصول بایوفیلیک با سبک شناسی های موجود، سبب ایجاد فضایی پایدارتر، هماهنگ تر با طبیعت و تامین کننده نیازهای روان شناختی انسان شده است نتایج حاصل از این پژوهش، نه تنها الگویی جامع برای تحلیل و دسته بندی آثار معماری معاصر ایران ارائه می کند، بلکه چارچوبی نظری برای طراحی معماری آینده پیشنهاد می دهد که با تاکید بر پایداری محیطی، هماهنگی فرهنگی و تلفیق طبیعت در طراحی، قابلیت های جدیدی را برای معماری معاصر فراهم می آورد این پژوهش، از طریق بهره گیری از رویکردهای تفسیری و استدلال های استقرائی قیاسی، زمینه ساز ارائه شیوه های سبک شناسی نوین در معماری معاصر ایران خواهد بود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زیبا نیک رای

کارشناسی ارشد ارتباط تصویری

عادله رمضان زاده اصفهانی

کارشناسی ارشد صنایع دستی

بهاره تقوی نژاد

دکترا صنایع دستی

نیک رای، زیبا و رمضان زاده اصفهانی، عادله و تقوی نژاد، بهاره،1404،بررسی تلفیق طراحی مدرن، معماری بایوفیلیک و سنت ایرانی در خلق سبک های نوین و کاربردی،دومین کنگره بین المللی علوم مهندسی و توسعه شهری پایدار

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر30 بهمن 1404 · تهران