چکیده مقاله
با افزایش جمعیت شهرنشین جهان و متراکم تر شدن فضاهای شهری، هر روز شاهد گسسته تر شدن افراد شهرنشین از فضاهای سبز طبیعی هستیم ارتباط با فضاهای طبیعی و سبز یکی از نیازهای اساسی افراد و با سلامت فیزیولوژیک و روانی آن ها در ارتباط مستقیم است اما به نظر بسیاری از محققان سلامتی زمانی ایجاد می شود که افراد در ارتباط مداوم با این گونه فضاها باشند، از این رو طراحان باید عواملی که باعث به وجود آمدن ارتباط مداوم افراد با این فضاها می شود را شناسایی و در طراحی خود به کار بگیرند از این جهت معماری باغ سنتی که میراث به جامانده از نحوه به کارگیری ارزش ها و فرهنگ کشورها در ساماندهی محیط طبیعی است، می تواند منبع مناسبی برای استخراج نوعی طراحی باشد که زمینه ارتباط مداوم افراد با فضاهای سبز را به وجود آورد در این راستا برای پاسخ به این سوال که آیا معماری باغ ایرانی می تواند منبع مناسبی برای الگوبرداری در طراحی فضای سبز باشد یا خیر، در پژوهش حاضر برای شناخت عواملی که حس زیبایی در باغ ایرانی ایجاد می کند، از تحلیل زیبایی شناسی استفاده شده و از روش نشانه شناسی سعی شده تا نمادها و نشانه های استفاده شده مورد ارزیابی قرار گیرد در ادامه نیز برای دستیابی به مفهوم باغ سازی که باغ ایرانی را به صورت مشخص به مکانی متمایز تبدیل می کند از شیوه ارزیابی پدیدارشناسی استفاده می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
علی نصوحیان
سیده مرضیه طبائیان
سیده مرضیه طبائیان
علی نصوحیان
شیوه ارجاع
نصوحیان، علی و طبائیان، سیده مرضیه،1404،طراحی باغ موزه موسیقی شهر اصفهان باهدف ارتقا تعاملات شهروندان و هنرمندان،دومین کنگره بین المللی علوم مهندسی و توسعه شهری پایدار
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر30 بهمن 1404 · تهران