چکیده مقاله
روش های روان شناختی در تربیت اولیه دانش آموزان نقشی حیاتی در شکوفایی استعدادها و به ویژه پرورش خلاقیت ایفا می کنند سال های نخستین تحصیل، دوره ای حساس برای شکل گیری نگرش های شناختی، عاطفی و اجتماعی کودکان است بهره گیری آگاهانه از این متدها، که مبتنی بر درک علمی مراحل رشدی، نیازهای روانی و سبک های یادگیری متفاوت است، به معلمان و مربیان امکان می دهد محیطی امن، حمایتگر و غنی فراهم آورند در چنین محیطی، کنجکاوی ذاتی کودک محافظت و تقویت شده، خطرپذیری ذهنی تشویق می شود و تفکر واگرا مورد تقدیر قرار می گیرد روش هایی مانند آموزش مبتنی بر بازی، قصه گویی خلاق، هنر درمانی، پرورش هوش هیجانی و ایجاد فضای حل مسئله باز، به جای تاکید صرف بر حفظیات، ذهن کودک را برای ایده پردازی، کشف ارتباطات نو و بیان خودانگیخته توانمند می سازند این رویکردها نه تنها به رشد همه جانبه شناختی و هیجانی می انجامند، بلکه با کاهش اضطراب، تقویت اعتماد به نفس و ایجاد انگیزه درونی، بستر روانی لازم برای بروز و تبلور خلاقیت را مهیا می کنند بنابراین، ادغام نظام مند اصول روان شناختی در برنامه ریزی درسی و روش های تدریس دوره ابتدایی، یک سرمایه گذاری پایه ای برای پرورش نسلی نوآور، انعطاف پذیر و حل کننده مسائل پیچیده آینده محسوب می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: خیراللهی، سیده سارینا و احمدی، ترانه و تقی پور، سعیده و ستاری حسین آباد، حانیه،1404،اهمیت متد های روان شناختی در تربیت ا ولیه دانش آموزان و نقش آن در خلاقیت آنها،یازدهمین کنفرانس بین المللی و دوازدهمین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روان شناسی و حسابداری،تهران،https://civilica.com/doc/2595169
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی و دوازدهمین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روان شناسی و حسابداری30 بهمن 1404 · تهران