چکیده مقاله
روش های روان شناختی در تربیت اولیه دانش آموزان نقشی حیاتی در شکوفایی استعدادها و به ویژه پرورش خلاقیت ایفا می کنند سال های نخستین تحصیل، دوره ای حساس برای شکل گیری نگرش های شناختی، عاطفی و اجتماعی کودکان است بهره گیری آگاهانه از این متدها، که مبتنی بر درک علمی مراحل رشدی، نیازهای روانی و سبک های یادگیری متفاوت است، به معلمان و مربیان امکان می دهد محیطی امن، حمایتگر و غنی فراهم آورند در چنین محیطی، کنجکاوی ذاتی کودک محافظت و تقویت شده، خطرپذیری ذهنی تشویق می شود و تفکر واگرا مورد تقدیر قرار می گیرد روش هایی مانند آموزش مبتنی بر بازی، قصه گویی خلاق، هنر درمانی، پرورش هوش هیجانی و ایجاد فضای حل مسئله باز، به جای تاکید صرف بر حفظیات، ذهن کودک را برای ایده پردازی، کشف ارتباطات نو و بیان خودانگیخته توانمند می سازند این رویکردها نه تنها به رشد همه جانبه شناختی و هیجانی می انجامند، بلکه با کاهش اضطراب، تقویت اعتماد به نفس و ایجاد انگیزه درونی، بستر روانی لازم برای بروز و تبلور خلاقیت را مهیا می کنند بنابراین، ادغام نظام مند اصول روان شناختی در برنامه ریزی درسی و روش های تدریس دوره ابتدایی، یک سرمایه گذاری پایه ای برای پرورش نسلی نوآور، انعطاف پذیر و حل کننده مسائل پیچیده آینده محسوب می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یراللهی، سیده سارینا و احمدی، ترانه و تقی پور، سعیده و ستاری حسین آباد، حانیه،1404،اهمیت متد های روان شناختی در تربیت ا ولیه دانش آموزان و نقش آن در خلاقیت آنها،یازدهمین کنفرانس بین المللی و دوازدهمین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روان شناسی و حسابداری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی و دوازدهمین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روان شناسی و حسابداری30 بهمن 1404 · تهران