چکیده مقاله
پژوهش حاضر به بررسی رابطه به کارگیری هوش مصنوعی با بهسازی منابع انسانی مدیران آموزشی و پیامدهای آن برای توسعه آموزش عالی می پردازد روش پژوهش از نوع توصیفی–پیمایشی با رویکرد کمی بود جامعه آماری شامل ۳۸۵ نفر از اساتید شاغل دانشگاه فرهنگیان استان مازندران در سال تحصیلی ۱۴۰۳ ۱۴۰۴ بود که با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای و بر اساس فرمول کوکران، ۱۹۶ نفر ۷۲ زن و ۱۲۴ مرد به عنوان نمونه انتخاب شدند ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته مبتنی بر مقیاس لیکرت پنج درجه ای بود که روایی آن از طریق نظر کارشناسان و پایایی آن با آلفای کرونباخ تایید شد تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS انجام گرفت یافته ها نشان داد میانگین به کارگیری هوش مصنوعی ۳ ۸۲ مطلوب و میانگین بهسازی منابع انسانی ۳ ۷۵ مطلوب است ضریب همبستگی پیرسون بین دو متغیر ۰ ۶۸ p < ۰ ۰۰۱ و مقدار R² در مدل رگرسیون ۰ ۴۶۲ به دست آمد؛ به این معنا که ۴۶ ۲ درصد از تغییرات بهسازی منابع انسانی توسط به کارگیری هوش مصنوعی تبیین می شود نتایج حاکی از آن است که به کارگیری هوش مصنوعی تاثیر مثبت و معناداری بر توانمندسازی، بهبود تصمیم گیری مبتنی بر داده و افزایش بهره وری منابع انسانی در آموزش عالی دارد و می تواند به عنوان محرکی راهبردی در جهت توسعه کیفی دانشگاه ها عمل کند پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی هدفمند برای ارتقای مهارت های دیجیتال اساتید و مدیران طراحی شود و پژوهش های گسترده تری در سایر دانشگاه ها انجام گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: خانگلی زاد گرویa، سبحان و شکراللهی صورتی، الهه و فیروزمندی، آسیه،1404،بررسی رابطه به کارگیری هوش مصنوعی با بهسازی منابع انسانی مدیران آموزشی و پیامدهای آن برای توسعه آموزش عالی،یازدهمین کنفرانس بین المللی و دوازدهمین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روان شناسی و حسابداری،تهران،https://civilica.com/doc/2595196
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی و دوازدهمین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روان شناسی و حسابداری30 بهمن 1404 · تهران