چکیده مقاله
ورود فناوری های دیجیتال به عرصه آموزش، وعده تحولی عمیق در رویکردهای یاددهی یادگیری را داده است این پژوهش با هدف بررسی تاثیر هدفمند این فناوری ها بر کاهش یادگیری طوطی وار و افزایش یادگیری معنادار انجام شده است روش تحقیق حاضر، مرور نظام مند تحلیلی انتقادی بر پژوهش های تجربی، کیفی و نظری داخلی و بین المللی در بازه زمانی پنج سال گذشته است یافته ها نشان می دهد که فناوری های دیجیتال در ذات خود تضمین کننده یادگیری معنادار نیستند، بلکه چگونگی طراحی و به کارگیری آموزشی آن هاست که تعیین کننده است نتایج تحقیق حاکی از آن است که استفاده از شبیه سازی های تعاملی، محیط های یادگیری مبتنی بر بازی، ابزارهای تولید محتوای چندرسانه ای توسط فراگیران و پلتفرم های یادگیری سازنده گرا، در صورت استقرار در بستر طرح درسی مناسب، می توانند با درگیرکردن فعال فراگیران در ساختن دانش، ایجاد ارتباط با زمینه واقعی، و ارائه بازخورد فوری و سازنده، به طور موثری از تمرکز بر حفظ جزئیات کاسته و بر درک مفاهیم، تحلیل و کاربرد دانش تاکید ورزند این پژوهش موید این فرضیه است که فناوری دیجیتال هنگامی به عاملی برای ترویج یادگیری معنادار تبدیل می شود که در خدمت اصول شناختی و سازنده گرایانه یادگیری قرار گیرد و از کاربردهای سطحی و جایگزین کننده روش های منفعل گذشته پرهیز کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: مردی، محمد امین و قاسمزاده، سهیل و زیرک، رضا،1404،تاثیر فناوری های دیجیتال بر کاهش حفظی و افزایش یادگیری معنادار،یازدهمین کنفرانس بین المللی و دوازدهمین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روان شناسی و حسابداری،تهران،https://civilica.com/doc/2595204
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی و دوازدهمین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روان شناسی و حسابداری30 بهمن 1404 · تهران