چکیده مقاله
رشد اقتصادی و بیکاری دو متغیر کلیدی در تحلیل اقتصاد کلان هستند که رابطه ای پیچیده و چندبعدی با یکدیگر دارند و نقش تعیین کننده ای در رفاه اجتماعی و سیاست گذاری اقتصادی کشورها ایفا می کنند در کشورهای در حال توسعه، افزایش تولید و رشد اقتصادی اغلب با کاهش نرخ بیکاری همراه است، اما شدت این اثر تحت تاثیر عوامل ساختاری، نهادی، نوسانات بازار جهانی و ظرفیت تولید داخلی قرار دارد هدف این پژوهش بررسی رابطه میان رشد اقتصادی و بیکاری در ایران و تحلیل عوامل موثر بر جهت و شدت این رابطه است تا نقش سیاست های اقتصادی، فناوری، سرمایه انسانی و منابع طبیعی در کاهش بیکاری و تقویت رشد اقتصادی مشخص شود روش تحقیق به صورت کیفی و توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای طراحی شده است و داده ها از طریق بررسی مقالات علمی، گزارش های پژوهشی و همایش های معتبر از پایگاه های علمی شامل سیویلیکا، SID، نورمگز، مگ ایران و گوگل اسکولار جمع آوری شده اند تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی انجام شد تا روابط علی و معلولی میان رشد اقتصادی، بیکاری، نوسانات درآمدهای نفتی، توسعه فناوری و فعالیت های کارآفرینی شناسایی گردد یافته های پژوهش نشان می دهد که رشد اقتصادی اثر معکوس بر نرخ بیکاری دارد، اما تحقق اثر مثبت آن نیازمند هماهنگی سیاست های مالی و پولی، توسعه فناوری، سرمایه انسانی و مدیریت منابع طبیعی است رشد اقتصادی بدون توجه به ظرفیت تولید و سیاست های حمایتی نمی تواند به کاهش پایدار بیکاری منجر شود و سیاست های هدفمند اشتغال زایی، توسعه فناوری و حمایت از کارآفرینی نقش حیاتی در تثبیت اثر رشد اقتصادی بر بازار کار دارند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: شادی میاندوآب، سنا،1404،بررسی رابطه رشد اقتصادی و بیکاری،بیست و سومین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران،تهران،https://civilica.com/doc/2602153
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و سومین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران30 بهمن 1404 · تهران