چکیده مقاله
این پژوهش به آسیب شناسی خشونت علیه زنان بر اساس قرآن در پرتو علم روانشناسی می پردازد هدف اصلی این مقاله واکاوی آیات مرتبط با تعامل زنان در قرآن با تمرکز بر آیات چالشی مانند آیه ۳۴ سوره نساء و ارائه تفسیری همسو با کرامت انسانی و یافته های روانشناسی است این تحقیق به روش توصیفی تحلیلی بر اساس منابع کتابخانه ای و اینترنتی و با رویکرد تفسیر موضوعی انجام شده است داده های قرآنی با مراجعه به تفاسیر معتبر و با توجه به سیاق آیات و مقاصد شریعت گردآوری و تحلیل شده اند سپس این یافته ها در چارچوب نظریه های روانشناسی مورد تحلیل و تطبیق قرار گرفته است فرضیه اصلی این است که قرائت صحیح و همه جانبه از متون اسلامی که مبتنی بر جمع بندی آیات است، نه تنها خشونت را تایید نمی کند بلکه با یافته های روانشناسی در مورد پیامدهای ویرانگر خشونت همسو بوده و بر لزوم تعامل مبتنی بر مودت و رحمت تاکید می ورزد یافته ها نشان می دهد که تفسیر خشونت بار از آیاتی مانند «واضربوهن» با غفلت از بافت تاریخی و شرایط نزول با روح تربیتی قرآن و مقاصد شارع در تضاد است از منظر روانشناسی نیز خشونت به عنوان یک رفتار آموخته شده چرخه معیوبی را ایجاد می کند که سلامت فرد و جامعه را به خطر می اندازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: صارمی گروی، سکینه و موسوی، سیده عسل،1404،آسیب شناسی خشونت علیه زنان از دیدگاه قرآن کریم و علم روانشناسی،دوازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی،تهران،https://civilica.com/doc/2603412
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی30 بهمن 1404 · تهران