چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر ادراک طردشدگی دختران بدسرپرست و فراری ۱۲ تا ۱۹ سال انجام گرفته است این پژوهش از نوع آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون به همراه گروه کنترل می باشد ۳۰ نفر از دختران بدسرپرست و فراری ۱۲ تا ۱۹ سال به طور تصادفی انتخاب و در دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند طرحواره درمانی در هشت جلسه ۹۰ دقیقه ای به گروه آزمایش آموزش داده شد ابزار پژوهش شامل مقیاس ادراک طردشدگی مک دونالد و لیری ۲۰۰۵ می باشد از شاخص های توصیفی مانند میانگین و انحراف استاندارد برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل مانکوا استفاده شد نتایج نشان داد که طرحواره درمانی بر ادراک طردشدگی دختران بدسرپرست و فراری ۱۲ تا ۱۹ سال، موثر بوده است p < ۰/۰۱ ؛ بنابراین نتایج این تحقیق نشان داده است که می توان از طرحواره درمانی در کاهش ادراک طردشدگی دختران بدسرپرست و فراری ۱۲ تا ۱۹ سال، استفاده نمود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: رفیعی بصیری، فاطمه و محمود جانلو، ماندانا،1404،اثربخشی طرحواره درمانی بر ادراک طردشدگی دختران بدسرپرست و فراری ۱۲ تا ۱۹ سال،دوازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی،تهران،https://civilica.com/doc/2603471
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی30 بهمن 1404 · تهران