چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر ادراک طردشدگی دختران بدسرپرست و فراری ۱۲ تا ۱۹ سال انجام گرفته است این پژوهش از نوع آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون به همراه گروه کنترل می باشد ۳۰ نفر از دختران بدسرپرست و فراری ۱۲ تا ۱۹ سال به طور تصادفی انتخاب و در دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند طرحواره درمانی در هشت جلسه ۹۰ دقیقه ای به گروه آزمایش آموزش داده شد ابزار پژوهش شامل مقیاس ادراک طردشدگی مک دونالد و لیری ۲۰۰۵ می باشد از شاخص های توصیفی مانند میانگین و انحراف استاندارد برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل مانکوا استفاده شد نتایج نشان داد که طرحواره درمانی بر ادراک طردشدگی دختران بدسرپرست و فراری ۱۲ تا ۱۹ سال، موثر بوده است p < ۰/۰۱ ؛ بنابراین نتایج این تحقیق نشان داده است که می توان از طرحواره درمانی در کاهش ادراک طردشدگی دختران بدسرپرست و فراری ۱۲ تا ۱۹ سال، استفاده نمود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�فیعی بصیری، فاطمه و محمود جانلو، ماندانا،1404،اثربخشی طرحواره درمانی بر ادراک طردشدگی دختران بدسرپرست و فراری ۱۲ تا ۱۹ سال،دوازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی30 بهمن 1404 · تهران