اثربخشی طرحواره درمانی بر دلبستگی ناایمن دختران بد سرپرست و فراری ۱۲ تا ۱۹ سال

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی طرحواره درمانی بر دلبستگی ناایمن دختران بد سرپرست و فراری ۱۲ تا ۱۹ سال انجام گرفته است این پژوهش از نوع آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون به همراه گروه کنترل می باشد ۳۰ نفر از دختران بد سرپرست و فراری ۱۲ تا ۱۹ سال به طور تصادفی انتخاب و در دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند طرحواره درمانی در هشت جلسه ۹۰ دقیقه ای به گروه آزمایش آموزش داده شد ابزار پژوهش شامل پرسشنامه سبک های دلبستگی کولینز و رید ۱۹۹۰ می باشد از شاخص های توصیفی مانند میانگین و انحراف استاندارد و شاخص های استنباطی مانند تحلیل مانکوا برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد نتایج نشان داد که طرحواره درمانی بر دلبستگی ناایمن دختران بد سرپرست و فراری ۱۲ تا ۱۹ سال، موثر بوده است ۰/۰۱>p بنابراین نتایج این تحقیق نشان داده است که می توان از طرحواره درمانی در کاهش دلبستگی ناایمن دختران بد سرپرست و فراری ۱۲ تا ۱۹ سال، استفاده نمود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه رفیعی بصیری

کارشناسی ارشد روان شناسی بالینی واحد خلخال دانشگاه آزاد اسلامی اردبیل ایران

ماندانا محمود جانلو

استادیار گروه روان شناسی دانشکده علوم انسانی موسسه آموزش عالی صنعتی مازندران مازندران، ایران

رزومه علمی کاربران

درباره سیویلیکاتبلیغات در سیویلیکاآمار علمی ایرانتقویم علمی ایرانداده کاوی مقالاتطرح های پژوهشی

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: رفیعی بصیری، فاطمه و محمود جانلو، ماندانا،1404،اثربخشی طرحواره درمانی بر دلبستگی ناایمن دختران بد سرپرست و فراری ۱۲ تا ۱۹ سال،دوازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی،تهران،https://civilica.com/doc/2603473

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دوازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی30 بهمن 1404 · تهران