چکیده مقاله
هدف اصلی فسخ قرارداد بازگرداندن وضعیت طرفین به حالت قبل از قرارداد می باشد یکی از مسائلی که در قراردادهای مشتمل بر خیار مطرح می شود، این است که آیا در مدت خیار فردی که خیار ندارد جواز انجام تصرفات منافی با حق خیار طرف مقابل اعم از متلفه و ناقله را دارد یا خیر لازم به ذکر است که منظور جواز شرطی نبوده بلکه حکم قانونی مورد بحث می باشد در این خصوص، یک نظر بر حق ذی الخیار پافشاری کرده و استرداد عین را مهم تلقی می کند لذا چنین تصرفاتی را روا نمی داند نظر دیگر معطوف بر دادن بدل به صورت مطلق است و نظر سوم با مبنا قرار دادن اراده واقعی طرفین دست به تفکیک میان انواع خیارات می زند دیدگاه اخیر تصرفات غیر ذی الخیار در مدت خیار را در خیاراتی مجاز می داند که جدای از اراده متعاهدین، در قرارداد وجود دارد و موسوم به خیارات اصلی قانونی در مقابل خیارات جعلی قراردادی می باشند این پژوهش نظر اخیر را برگزیده، و از سویی دیگر با تحلیل تقسیم بندی انواع مال منع تصرف در خیارات جعلی را با قید تصرف در مال قیمی محدودتر خواهد نمود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: حسینی دهنوی، فاطمه السادات،1404،بررسی جواز تصرفات غیر ذی الخیار در مدت خیار،دوازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی،تهران،https://civilica.com/doc/2603452
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی30 بهمن 1404 · تهران