چکیده مقاله
هدف این پژوهش، بررسی رابطه بین سواد دیجیتال و سلامت روان با عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره دوم متوسطه با در نظر گرفتن نقش میانجی خود تنظیمی یادگیری بود پژوهش حاضر توصیفی همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۵ ۱۴۰۴ بود با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای ۳۸۴ دانش آموز ۱۸۲ پسر و ۲۰۲ دختر به عنوان نمونه انتخاب شدند برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد سواد دیجیتال انجی، ۲۰۱۲ ، سلامت روان لاویبوند و لاویبوند، ۱۹۹۵ ، خود تنظیمی یادگیری پینتریچ و دیگروت، ۱۹۹۰ و معدل تحصیلی به عنوان شاخص عملکرد تحصیلی استفاده شد تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS ۲۷ و AMOS ۲۴ انجام گرفت نتایج نشان داد که سواد دیجیتال اثر مستقیم و معناداری بر عملکرد تحصیلی دارد همچنین سلامت روان از طریق خود تنظیمی یادگیری بر عملکرد تحصیلی تاثیر غیر مستقیم و معناداری نشان داد مدل نهایی پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود بنابراین ارتقای سواد دیجیتال و بهبود سلامت روان دانش آموزان می تواند از طریق تقویت مهارت های خود تنظیمی زمینه را برای موفقیت تحصیلی فراهم آورد بنابراین گنجاندن آموزش مهارت های دیجیتال و برنامه های بهداشت روان در برنامه درسی مدارس توصیه می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: یوسفی کیا آبادی، فتانه،1404،بررسی رابطه علی سواد دیجیتال و سلامت روان با عملکرد تحصیلی دانش آموزان: نقش میانجیگری خودتنظیمی یادگیری،دوازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی،تهران،https://civilica.com/doc/2603462
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی30 بهمن 1404 · تهران