چکیده مقاله
سیاست کیفری داخلی در حوزه تقنین با الهام از احکام شرعی همزمان با ملاحظات بومی و ملی برای پاسداشت منابع آب، به صورت مستقیم و غیرمستقیم مقرراتی در صیانت از منابع آبی بزرگ و کوچک مصوب کرده است حفاظت از خاک و آب از مهم ترین مباحث زیست محیطی است این امر در شرایط کنونی ایران بیش از هر زمان دیگری نیازمند توجه است کمبود آب و در همان حال فرسایش و آلودگی خاک رفته رفته به چالش های مهم در جامعه ایران تبدیل شده است هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی مصادیق جرائم مربوط به منابع آب و راه های پیشگیری از آن در حقوق ایران می باشد یافته های این پژوهش نشان می دهد حراست و صیانت از سلامت منابع آب، ضرورت مداخله و استفاده از راهکارهای حقوقی و کیفری در به سامان کردن استفاده از آن ها را ایجاد کرده است برخی از این قوانین مانند قانون حفظ و حراست منابع آب های زیرزمینی ۱۳۴۵ به نحو مطلوبی از منابع آب کشور صیانت می کند، برعکس برخی قوانین دیگر مانند قانون توزیع عادلانه آب ۱۳۶۱ نه تنها از منابع آب صیانت نمی کند، بلکه برخی از مقررات آن، به ویژه ضمانت اجراهای کیفری آن به دلیل ناکارآمدی زمینه آسیب به منابع آبی کشور را فراهم می آورد فقدان قوانین کارآمد و ضمانت اجراهای کیفری موثر سبب شده است که عملا افراد با استفاده ی غیرمجاز از آب های کشور و حفر چاه های غیرمجاز به منابع آبی کشور تعرض کنند بی تردید صیانت از منابع آبی کشور نیاز فوری به اصلاح قوانین موجود و وضع ضمانت اجراهای کیفری موثر دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: چهره نژاد، صادق و میری، سید محمدحسین،1404،راه های پیشگیری از جرائم مربوط به منابع آب در حقوق ایران،دوازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی،تهران،https://civilica.com/doc/2603422
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی30 بهمن 1404 · تهران