چکیده مقاله
این مقاله به شیوه علمی و پژوهشی به بررسی و تاثیر قاعده فقهی و حقوقی نفی سبیل در روابط مسلمنان با کفار در زمینه های مختلف اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و می پردازد پژوهش پیرامون این مسئله نشان می دهد که قاعده نفی سبیل مذاکره را ممنوع نمی کند، بلکه سلطه کافر بر مسلمان و جامعه اسلام را ممنوع و منع می کند اگر مذاکره برای حفظ منافع ملی، و رفع دشمنی یا برقراری روابط محترمانه و متقابل باشد، مانعی ندارد و اگر باعث وابستگی و سلطه سیاسی و اقتصادی و یا نظامی گردد حرام و غیر مشروع می باشد این قاعده زیر بنای سیاست خارجی می باشد و از قواعد مهم فقه سیاسی به شمار می آید در این پژوهش به جایگاه قاعده نفی سبیل در اسلام و مستندات قاعده از جمله آیات قرآن کریم و روایاتی که در این زمینه به دست ما رسیده، می پردازیم و اینکه این قاعده چگونه در روابط سیاسی و اقتصادی و روابط بین المللی به مسلمانان کمک می کند و حدود مشروعیت مذاکره با کفار را بیان می کند و آیا این قاعده در قانون اساسی جمهوری اسلامی کاربرد دارد یا خیر؟ قاعده نفی سبیل، یکی از مبانی مهم فقه سیاسی اسلام است که مفهوم آن نفی هرگونه سلطه و سلطه پذیری میان مسلمانان و کفار می باشد و تاثیر مستقیم در روابط خارجی و به ویژه مذاکرات کشورهای اسلامی با قدرت های غیر اسلامی دارد هدف این مقاله تبیین جایگاه فقهی این قاعده، تحلیل تاثیر آن بر سیاست خارجی جمهوری اسلامی و بررسی حدود مشروعیت مذاکره با غیر مسلمان است این پژوهش با بررسی دقیق متون فقهی و منابع اسلامی نشان می دهد که این قاعده مانع از تعاملات بین المللی نیست بلکه تعامل جامعه اسلامی با جهان خارج را ایجاد می کند و باعث حفظ عزت و کرامت جامعه اسلامی می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
احمدرضا خزایی
دانشیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران مرکزی، تهران، ایران
خدیجه کارخانه
دانشجوی دکترای فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران مرکزی، تهران
شیوه ارجاع
�زائی، احمدرضا و کارخانه، خدیجه،1404،قاعده نفی سبیل و مذاکره با کشورهای غیر اسلامی،دوازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی30 بهمن 1404 · تهران