چکیده مقاله
بحران های شهری به ویژه سیل و زلزله از مهم ترین تهدیدهای امنیت انسانی و توسعه پایدار در شهرهای ایران اند در این میان شورای اسلامی شهر به عنوان نهاد منتخب محلی از ظرفیت های حقوقی مهمی در «سیاست گذاری محلی، نظارت بر شهرداری، تصویب بودجه» و «برنامه و تقویت مشارکت عمومی» برخوردار است؛ اما به دلیل محدودیت های ساختاری، پراکندگی مقررات، تداخل صلاحیت ها با دستگاه های ملی و استانی و ضعف ضمانت اجرا، نقش شورا در چرخه مدیریت بحران پیشگیری، آمادگی، پاسخ و بازسازی به طور کامل بالفعل نشده است این مقاله با روش توصیفی تحلیلی و با اتکا به منابع قانونی و اسناد سیاستی نقش و حدود اختیارات شورای شهر در مدیریت بحران های شهری را تحلیل کرده و سپس، با تمرکز بر سیل و زلزله چالش های حقوقی موجود را احصاء و راهکارهای تقنینی اجرایی برای ارتقای کارآمدی حکمرانی محلی در مدیریت بحران پیشنهاد می کند یافته ها نشان می دهد شورا در «پیشگیری و آمادگی» بیشترین ظرفیت اثرگذاری را دارد؛ در حالی که در پاسخ «اضطراری» نقش آن عمدتا حمایتی و نظارتی است نتیجه آن که تقویت نقش شورا نیازمند ۱ نهادینه سازی بودجه های تاب آوری ۲ الزام شهرداری به ارزیابی ریسک و پیوست ایمنی ۳ ایجاد سازوکار پاسخگویی و شفافیت بحران، و تنظیم گری محلی هماهنگ با نظام ملی مدیریت بحران است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: مهرابی، بهمن و اسدی کوه باد، هرمز،1404،تحلیل حقوقی نقش شورای اسلامی شهر در مدیریت بحران های شهری با تاکید بر سیل و زلزله،یازدهمین کنفرانس بین المللی حقوق، روانشناسی، علوم تربیتی و رفتاری،تهران،https://civilica.com/doc/2605163
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی حقوق، روانشناسی، علوم تربیتی و رفتاری30 بهمن 1404 · تهران