اثر شرط فاسخ بر حقوق اشخاص ثالث در قراردادها در حقوق ایران

چکیده مقاله

شرط فاسخ یکی از شروط ضمن عقد در حقوق قراردادهاست که به موجب آن، تحقق امر معینی در آینده سبب انحلال خودکار عقد می شود در حقوق ایران، شرط فاسخ به عنوان یکی از ابزارهای تنظیم روابط قراردادی مورد توجه قرار گرفته و به طرفین اجازه می دهد که بقای عقد را به وقوع یا عدم وقوع حادثه ای در آینده وابسته سازند با وجود این، اجرای شرط فاسخ همواره محدود به روابط میان طرفین عقد نیست و در بسیاری از موارد ممکن است حقوق اشخاص ثالث را نیز تحت تاثیر قرار دهد از این رو، بررسی حدود تاثیر شرط فاسخ بر حقوق اشخاص ثالث از مسائل مهم در حقوق قراردادها به شمار می آید اصل نسبی بودن قراردادها اقتضا می کند که آثار عقد تنها نسبت به طرفین آن جریان داشته باشد و اشخاص ثالث از آثار مستقیم قرارداد مصون بمانند؛ با این حال در برخی موارد، تحقق شرط فاسخ می تواند موجب زوال آثاری شود که پیش تر به نفع یا به زیان اشخاص ثالث ایجاد شده است در چنین شرایطی، تعارضی میان اصل نسبی بودن قراردادها و آثار انحلال عقد ناشی از شرط فاسخ به وجود می آید که نیازمند تحلیل حقوقی است پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و با بررسی منابع فقهی و حقوقی به مطالعه اثر شرط فاسخ بر حقوق اشخاص ثالث در نظام حقوقی ایران می پردازد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

روزبه احمدپور

دکتری حقوق بین الملل، مدرس دانشگاه آزاد واحد ایلخچی نویسنده مسئول

مهتاب امامی

دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد واحد ایلخچی

رزومه علمی کاربران

درباره سیویلیکاتبلیغات در سیویلیکاآمار علمی ایرانتقویم علمی ایرانداده کاوی مقالاتطرح های پژوهشی

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: احمدپور، روزبه و امامی، مهتاب،1404،اثر شرط فاسخ بر حقوق اشخاص ثالث در قراردادها در حقوق ایران،شانزدهمین کنفرانس بین المللی و ملی مطالعات مدیریت، حسابداری و حقوق،تهران،https://civilica.com/doc/2660181

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات شانزدهمین کنفرانس بین المللی و ملی مطالعات مدیریت، حسابداری و حقوق30 بهمن 1404 · تهران