چکیده مقاله
صنعت پالایشگاهی به عنوان یکی از ارکان استراتژیک اقتصاد ایران، همواره با دعاوی حقوقی پیچیده ای مواجه است که ماهیت دوگانه و درهم تنیده ی عمومی و خصوصی دارند این پژوهش با استفاده از روش مرور نظام مند و رویکردی تحلیلی انتقادی، به بررسی چالش های بنیادین در تعیین صلاحیت ذاتی و صلاحیت محلی دادگاه ها در رسیدگی به این دعاوی می پردازد مسئله اصلی تحقیق، ابهام و تشتت ناشی از فقدان یک چارچوب قانونی شفاف و رویه قضایی منسجم در تفکیک دعاوی مرتبط با امور تصدی گری و حاکمیتی شرکت های پالایشگاهی است که اغلب منجر به سردرگمی اصحاب دعوا، اطاله دادرسی و صدور قرارهای عدم صلاحیت متعدد می شود یافته های این مرور نشان می دهد که دعاوی پالایشگاهی، از قراردادهای پیمانکاری و تامین تجهیزات ماهیت خصوصی گرفته تا مسائل زیست محیطی، مجوزها و اختلافات کارگری با جنبه های عمومی و اداری ، طیف وسیعی را در بر می گیرد که مرز میان صلاحیت دادگاه های عمومی حقوقی و دیوان عدالت اداری را به شدت کمرنگ می سازد تحلیل مبانی نظری صلاحیت، مبتنی بر نظریه تفکیک قوا و اصل حاکمیت قانون، و بررسی پیشینه پژوهشی گسترده ۱۳۹۶ به بعد حاکی از وجود یک شکاف پژوهشی عمیق در زمینه تدوین یک مدل اختصاصی برای حل تعارض صلاحیت در این حوزه تخصصی است این مقاله ضمن تحلیل خلاءهای قانونی موجود و چالش های عملی پیش روی نظام قضایی، استدلال می کند که رویکرد فعلی، امنیت حقوقی و قابلیت پیش بینی را در یکی از حیاتی ترین صنایع کشور تضعیف نموده است در نهایت، پیشنهادهایی کاربردی در سه سطح تقنینی اصلاح قوانین مرتبط ، قضایی ایجاد شعب تخصصی رسیدگی به دعاوی انرژی و قراردادی تنظیم شروط صلاحیت دقیق به منظور رفع ابهامات و افزایش کارآمدی نظام دادرسی ارائه می گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: براتی، علیرضا،1404،بررسی صلاحیت ذاتی و محلی دادگاه ها در دعاوی پالایشگاهی،شانزدهمین کنفرانس بین المللی و ملی مطالعات مدیریت، حسابداری و حقوق،تهران،https://civilica.com/doc/2597182
ارائهشده در
مجموعه مقالات شانزدهمین کنفرانس بین المللی و ملی مطالعات مدیریت، حسابداری و حقوق30 بهمن 1404 · تهران