چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف تحلیل جامع نقش ادغام مصالح هوشمند و طراحی پارامتریک در ارتقای پایداری معماری معاصر انجام گرفته است پیشرفت های فناورانه در حوزه مصالح ساختمانی زمینه به کارگیری موادی را فراهم کرده است که قادرند به تغییرات محیطی واکنش نشان دهند و ویژگی های عملکردی خود را به صورت خودکار تنظیم کنند؛ از جمله مصالح تغییر فاز دهنده PCM برای کنترل حرارت، بتن های خودترمیم جهت افزایش دوام سازه و شیشه های هوشمند برای تنظیم نور و دما در این تحقیق با بهره گیری از روش های مدل سازی پارامتریک و شبیه سازی داده محور، تاثیر این مصالح بر مصرف انرژی، آسایش حرارتی، طول عمر سازه و کیفیت محیطی فضاها مورد بررسی قرار گرفته است نتایج نشان می دهد که هم افزایی میان مصالح هوشمند و طراحی پارامتریک، ضمن کاهش چشمگیر اتلاف انرژی و افزایش بازده حرارتی، موجب ایجاد فرم های انعطاف پذیر و پاسخگو به شرایط اقلیمی می شود این رویکرد تلفیقی به عنوان الگویی نوین در معماری پایدار آینده می تواند راه حلی موثر برای انطباق ساختمان ها با چالش های زیست محیطی، تغییرات اقلیمی و الزامات توسعه پایدار در مقیاس شهری و معماری فراهم آورد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: قربانی منا عدسی، حسین و رضازاده خطیر، سارا،1404،ادغام مصالح هوشمند و طراحی پارامتریک در ساخت و ساز معماری پایدار،دومین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، توسعه و بازآفرینی زیرساخت های شهری،https://civilica.com/doc/2640816
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، توسعه و بازآفرینی زیرساخت های شهری30 بهمن 1404