از ماده تا فضا چوب به عنوان جوهره ی معماری بومی گیلان

چکیده مقاله

چوب یکی از اصلی ترین و کارآمدترین مصالح در معماری بومی گیلان است که به واسطه ویژگی های فیزیکی سازه ای و زیباشناختی خود نقشی فراتر از یک ماده ساختمانی ایفا می کند و در شکل گیری فضا، سازمان دهی عملکردی و هویت معماری این منطقه سهم اساسی دارد این پژوهش با هدف تبیین سازوکارهای تبدیل چوب از یک ماده خام به عنصر فضاساز و هویت بخش با به کارگیری رویکرد کیفی و روش توصیفی تحلیلی انجام شده است داده ها از طریق مطالعات اسنادی، بررسی پژوهش های پیشین و بررسی کالبدی خانه های بومی و تاریخی استان گردآوری شده اند نتایج نشان می دهد که انتخاب گونه های چوبی مقاوم، الگوهای پیشرفته اتصالات سنتی و به کارگیری گسترده عناصر چوبی در فضاهای نیمه باز، ایوان ها، تلارها و طبقات فوقانی، پاسخی مستقیم به الزامات اقلیم معتدل و مرطوب گیلان بوده و در عین حال به ارتقای کیفیت فضایی، تقویت تهویه طبیعی، ایجاد تنوع بصری و افزایش دوام سازه ای بنا منجر شده است افزون بر این، تحلیل ها نشان می دهد که چوب به عنوان عنصری فرهنگی نمادین نقشی اساسی در شکل دهی به حس مکان، خوانایی فضا و تداوم الگوهای سنتی زندگی در معماری بومی داشته است نتیجه آن که چوب در معماری گیلان را باید نه تنها یک مصالح، بلکه یک منطق فضاساز دانست که ماده، عملکرد و فرهنگ را در پیوندی یکپارچه گرد هم می آورد بر این اساس، بازخوانی اصول و منطق سنتی کاربرد چوب می تواند زمینه ساز طراحی معماری معاصر سازگار با محیط، بر پایه هویت و در تعامل با اقلیم گیلان باشد و راهکاری موثر برای ارتقای پایداری محیطی و فرهنگی در این ناحیه محسوب می شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه بصیرت نیا

دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری دانشگاه احرار رشت

صدیقه سلیمانی شیجانی

دانش آموخته دکتری معماری منظر مدرس موسسه آموزش عالی احرار، رشت

�صیرت نیا، فاطمه و سلیمانی شیجانی، صدیقه،1404،از ماده تا فضا چوب به عنوان جوهره ی معماری بومی گیلان،دومین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، توسعه و بازآفرینی زیرساخت های شهر�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، توسعه و بازآفرینی زیرساخت های شهری30 بهمن 1404