چکیده مقاله
رشد سریع شهرنشینی و تغییرات اقلیمی در دهه های اخیر کیفیت زیست در شهرها را با چالش های جدی مواجه کرده است در این میان، باز آفرینی سبز شهری به عنوان رویکردی نوین در مدیریت و برنامه ریزی شهری مطرح شده است که با بهره گیری از راه حل های طبیعت محور، به دنبال ایجاد تعادل میان محیط مصنوع و اکوسیستم طبیعی است هدف این پژوهش تبیین نقش بازآفرینی سبز شهری در ارتقای زیست پذیری و تاب آوری شهرهاست پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی تحلیلی است و بر پایه تحلیل محتوای اسناد بین المللی گزارش های UN، European Commission، Habitat و مطالعات داخلی انجام گرفته است در چارچوب مفهومی پژوهش باز آفرینی سبز شهری به عنوان فرآیندی چندبعدی شامل سه محور اصلی اکولوژیکی، اجتماعی و اقتصادی تعریف شده است نتایج تحلیل ها نشان می دهد که بعد اکولوژیکی از طریق توسعه زیرساخت های سبز و بهبود کیفیت محیط زیست، بعد اجتماعی از طریق مشارکت شهروندی و تقویت حس تعلق و بعد اقتصادی از طریق تامین مالی پایدار و اشتغال سبز بر دو شاخص کلیدی زیست پذیری و تاب آوری شهری تاثیر مستقیم دارند بر اساس یافته ها زیست پذیری نقش میانجی میان ابعاد بازآفرینی سبز و تاب آوری شهری ایفا می کند؛ به این معنا که افزایش کیفیت زندگی پیش شرط تاب آوری پایدار در برابر بحران هاست در نهایت، نتایج پژوهش نشان می دهد که تحقق بازآفرینی سبز در شهرهای ایران مستلزم گذار از الگوهای صرفا کالبدی به رویکردهای یکپارچه و مشارکتی است؛ رویکردی که ضمن ارتقای کیفیت زیست شهری ظرفیت سازگاری شهرها را در برابر تغییرات اقلیمی و بحران های اجتماعی افزایش می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: سروری بیرامی، حسام،1404،باز آفرینی سبز شهری؛ رویکردی نوین برای ارتقای زیست پذیری و تاب آوری شهری،دومین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، توسعه و بازآفرینی زیرساخت های شهری،https://civilica.com/doc/2640882
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، توسعه و بازآفرینی زیرساخت های شهری30 بهمن 1404