چکیده مقاله
این مقاله به بازخوانی و مقایسه تطبیقی تحول مفاهیم «فضا» و «مکان» در سنت های معماری شرق نمونه های چین، ژاپن، معماری اسلامی ایرانی و غرب یونانی، رومی، قرون وسطی، رنسانس تا مدرنیسم از منظر پدیدارشناسانه می پردازد محور تحلیل، بازخوانی تجربه زیسته ی انسان از محیط ساخته شده به عنوان پدیده ای معنادار حاصل بدنمندی، حافظه و حضور است با تکیه بر متون کلیدی پدیدارشناسی هایدگر، باشلار، کیسی پالاسما و مطالعات معمارانه مرتبط ، مقاله نشان می دهد که در حالی که پارادایم های فرهنگی و آیینی مختلف به شکل دهی فضا و مکان کمک کرده اند روندی مشترک از تجرید «فضا» به سمت «هدفمندی معنا در مکان» و سپس بازگشت توجه به تجربه حسی و مکانی دیده می شود یافته ها تاکید می کنند که خوانش پدیدارشناسانه قادر است گسست های تاریخی را پر کند و یک گفت وگوی میان فرهنگی برای فهم تجربه مکانی فراهم کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: کریمی نژاد، فاطمه و ارباب زاده، مرجان،1404،بازخوانی تطبیقی سیر تحول مفاهیم فضا و مکان در تاریخ معماری شرق و غرب از منظر پدیدارشناسی،دومین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، توسعه و بازآفرینی زیرساخت های شهری،https://civilica.com/doc/2640902
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، توسعه و بازآفرینی زیرساخت های شهری30 بهمن 1404