چکیده مقاله
اختلال وسواس فکری عملی از شایع ترین و ناتوان کننده ترین اختلالات روانی است که با افکار مزاحم و رفتارهای تکراری همراه بوده و به طور جدی کیفیت زندگی بیماران را تحت تاثیر قرار می دهد پژوهش ها نشان می دهند محیط فیزیکی و طراحی فضاهای درمانی علاوه بر مداخلات دارویی و روان درمانی نقشی اساسی در کاهش استرس و اضطراب بیماران دارند؛ اما اغلب مراکز درمانی بدون توجه به نیازهای روان شناختی و ویژگی های خاص این بیماران طراحی می شوند که می تواند موجب تشدید علائم و کاهش اثربخشی درمان گردد عواملی همچون نورپردازی نامناسب، تراکم فضایی بالا، نبود محرک های آرامش بخش و فقدان فضاهای شخصی سازی شده سطح تنش بیماران را افزایش داده و روند درمان را مختل می سازند از این رو بررسی و به کارگیری اصول طراحی متناسب با ویژگی های شناختی و عاطفی بیماران مبتلا به OCD به عنوان یک مداخله غیر دارویی و کم هزینه ضرورتی انکارناپذیر برای ارتقای کیفیت تجربه درمانی و بهبود خدمات سلامت روان به شمار می رود هدف اصلی این مطالعه تحلیل تاثیر طراحی فضاهای درمانی بر کاهش استرس و اضطراب در بیماران مبتلا به OCD و ارائه راهکارهای طراحی متناسب با نیازهای آنان است روش پژوهش، توصیفی تحلیلی و از نظر نتیجه کاربردی است و با بررسی نمونه های واقعی و تحلیل معیارهای محیطی و روان شناختی انجام شده است نتایج پژوهش نشان می دهد که طراحی فضاهای درمانی با تاکید بر نور طبیعی، رنگ های آرامش بخش، کاهش ازدحام، ایجاد فضاهای نیمه خصوصی و استفاده از عناصر طبیعت می تواند به شکل معناداری میزان اضطراب و استرس بیماران مبتلا به OCD را کاهش دهد و روند بهبودی را تسهیل نماید
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: مشیری، مهراد و رضایی، مهناز و سلیمانی، محمدرضا،1404،تاثیر طراحی فضاهای درمانی بر کاهش استرس و اضطراب در بیماران مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی (OCD)،دومین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، توسعه و بازآفرینی زیرساخت های شهری،https://civilica.com/doc/2640793
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، توسعه و بازآفرینی زیرساخت های شهری30 بهمن 1404