تاثیر فضای سبز بر ارتقای سلامت روان در سکونتگاههای فصلی

چکیده مقاله

دسترسی به فضاهای سبز شهری و روستایی علاوه بر ایجاد آرامش بصری پیامدهای روان شناختی و زیستی مهمی در کاهش استرس، افسردگی و افزایش حس رفاه دارد این مطالعه با مرور نظریه های روانشناسی محیطی نشان می دهد که حضور در طبیعت و مشاهده عناصری مانند درختان صنوبر و گردو از طریق تولید فیتونسایدها Phytoncides و تحریک حواس پنجگانه می تواند تعادل فعالیت نیم کره های مغزی را افزایش داده و حالات روحی مثبت را تقویت کند در نتیجه طراحی فضاهای سبز در سکونتگاه های فصلی مانند خانه باغ های محلی راهبردی کلیدی برای بهبود سلامت روان ساکنان است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سحرناز محمدباقری

دانشجو رشته کارشناسی ارشد معماری اسلامی دانشگاه هنر اسلامی تبریز

پریسا هاشم پور

استاد تمام گروه معماری دانشگاه هنر اسلامی تبریز

رزومه علمی کاربران

درباره سیویلیکاتبلیغات در سیویلیکاآمار علمی ایرانتقویم علمی ایرانداده کاوی مقالاتطرح های پژوهشی

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: محمدباقری، سحرناز و هاشم پور، پریسا،1404،تاثیر فضای سبز بر ارتقای سلامت روان در سکونتگاههای فصلی،دومین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، توسعه و بازآفرینی زیرساخت های شهری،https://civilica.com/doc/2640781

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، توسعه و بازآفرینی زیرساخت های شهری30 بهمن 1404