چکیده مقاله
آسبادها، قدیمی ترین آسیای بادی عمودمحور در جهان هستند که در قسمت شرق ایران ساخته شده اند با توجه به اسناد تاریخی موثق، خاستگاه این آسبادها در منطقه سیستان است آسبادها در گذشته رکن اصلی دوام و پایداری معیشت نیاکان شرق ایران بوده اند و همچنین نمونه بارزی از معماری سنتی ایران با رویکردی پایدار، استفاده از مصالح بوم آورد و انرژی پاک باد، به شمار می آیند به دلیل ویژگی های خاص و منحصر به فرد آسبادها و با توجه به جنبه های عملکردی و زیبا شناسانه آسبادها، بررسی آن ها از اهمیت خاصی برخوردار است آسبادها در شرق ایران، خراسان جنوبی و رضوی و سیستان، از نظر گونه به چند دسته تقسیم می شوند و تنوع و گستردگی مخصوص به خود را دارند ایرانیان از دیرباز انواع آسبادها را بر اساس شرایط اقلیمی که در آن می زیستند، برای آرد کردن گندم و تهیه نان که یکی از مهم ترین غذاهای روزانه شان به شمار می آمد، احداث کرده اند هر چند که این سازه های کهن معماری ایرانی در گذشته نقش حیاتی در زندگی مردم داشته اند، امروزه با گسترش صنعت و تکنولوژی از رونق افتاده اند با این حال ویزگی های معماری و فنی مهندسی بسیار ارزشمندی در آن ها نهفته است که می توانند به عنوان میراثی از دانش نیاکان در بهره برداری مناسب از اقلیم و شرایط محیطی به نسل های آینده معرفی گردند متاسفانه تاکنون، مطالعات محدود و انگشت شماری در زمینه شناخت آسبادها صورت گرفته است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پورحسن، توحید و نادری، سیدسجاد و علی زاده تپراقلو، رحمان،1397،بررسی تحلیلی آسبادها به عنوان عناصر اقلیمی و کاربردی در اقلیم گرم و خشک،سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندس�
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندسی15 دی 1397