چکیده مقاله
یکی از نکات و محرک های اصلی پیشرفت در مدیریت ترافیک هوایی، ناوبری مبتنی بر عملکرد و یا همان PBN است که یک جهش از ناوبری System Base به ناوبری Performance Base می باشد ناوبری مبتنی بر عملکرد شامل دو مفهوم RNAV و RNP است در گیرنده FMS هواپیماها برای استفاده از این طرح ها، چندین سنسور ورودی در نظر گرفته شده است مهم ترین سنسور ورودی سیستم های ناوبری ماهواره ای جهانی GNSS می باشد ماهواره های GNSS قادر خواهند بود که بصورت یکپارچه و با دقت بالا، خدمات ناوبری را درتمامی مراحل پرواز ارائه نمایند و پیوسته از عملیات های PBN پشتیبانی کنند با این حال با وجود مزایای فراوانی که GNSS دارد، اما دارای محدودیت هایی نیز می باشد که بخشی از این محدودیت ها عمومی بوده و به خصوصیات ذاتی این فن آوری نوین ارتباط دارند، بعضی دیگر مختص ایران و کشورهایی که در وضعیت سیاسی و اقتصادی مشابه قرار دارند می باشند مهم ترین دلیل ریسک استفاده از سیستم های GNSS در ایران قطع سرویس ناوبری ماهواره ای به دلایل سیاسی از سوی کشور ارائه دهنده سرویس مربوطه می باشد بنابراین با توجه به موقعیت کشور و بحث تحریم ها، استفاده از GNSS و متکی بودن به این سامانه ممکن است ما را دچار مشکل نماید لذا ضروری است که یک زیر ساخت ناوبری زمینی مناسب با اندازه و پوشش لازم که قادر به حفظ ایمنی و پیوستگی عملیات هواپیما می باشد فراهم گردد مهم ترین قدم در این مقاله آشنایی با سیستم مدیریت پرواز و سنسور های ورودی آن و فراهم نمودن بسترهای لازم در خصوص پیاده سازی PBN در فضای پروازی کشور ایران اسلامی با استفاده از سنسور DME/DME که مستقل از ماهواره های GNSS بوده می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
محسن کاظمی
کارشناس ارشد مهندسی مخابرات، معاون اداره مهندسی الکترونیک هواپیمایی فرودگاه مهرآباد
زهرا حمیدزاده دلرزی
دانشجوی کارشناسی الکترونیک هواپیمایی، دانشکده صنعت هواپیمایی
سید محمد رشتیان
دکترا الکترونیک، استادیار دانشکده صنعت هواپیمایی
شیوه ارجاع
کاظمی، محسن و حمیدزاده دلرزی، زهرا و رشتیان، سید محمد،1397،بررسی سنسورهای ناوبری در FMS و بومی سازی سنسور DME/DME در فضای FIR کشور ایران،سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندس�
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندسی15 دی 1397