رویکردهای نوین معماری و شهرسازی در ارتقای تاب آوری لرزه ای (مطالعه موردی کلان شهر تهران)

چکیده مقاله

کلان شهر تهران به دلیل قرارگیری در پهنه با خطر نسبی بسیار بالای زلزله و محاصره در میان گسل های فعالی چون مشاری و شمال تهران در کنار توسعه کالبدی نامتوازن، تراکم جمعیتی شدید و وجود بافت های فرسوده گسترده، در برابر خطرات ناشی از زلزله به شدت آسیب پذیر است رویکردهای سنتی و صرفا واکنشی در مدیریت بحران دیگر پاسخگوی پیچیدگی های این کلان شهر نبوده و تغییر پارادایم به سمت تاب آوری پیشدستانه از طریق بهره گیری از ایده های نوین معماری و شهرسازی امری حیاتی است پژوهش حاضر با هدف تدوین اصول و راهکارهای نوین طراحی شهری و معماری تاب آور در کلان شهر تهران سامان یافته است این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش توصیفی تحلیلی است داده ها از طریق مطالعات اسنادی و برداشت های میدانی جمع آوری شده و برای سنجش و وزن دهی شاخص های تاب آوری از فرآیند تحلیل سلسله مراتبی AHP مبتنی بر آرای متخصصین استفاده شده است چارچوب مفهومی بر پایه ۱۲ زیرشاخص کالبدی فضایی تدوین گردید نتایج نشان می دهد که ارتقای تاب آوری تهران نیازمند مداخلات ترکیبی شامل رویکردهای هوشمندسازی، معماری ماژولار و انعطاف پذیر، طراحی فضاهای چند عملکردی، اصلاح هندسی شبکه های دسترسی برای ارتقای نفوذپذیری، کاهش تراکم در بافت های آسیب پذیر و استفاده از تکنولوژی های نوین در مقاوم سازی است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

علیرضا محمدی

کارشناس ارشد معماری گرایش بازسازی پس از سانحه (دانشگاه آزاد پردیس

علیرضا محمدی

کارشناس ارشد معماری گرایش بازسازی پس از سانحه دانشگاه آزاد پردیس

محمدی، علیرضا،1405،رویکردهای نوین معماری و شهرسازی در ارتقای تاب آوری لرزه ای (مطالعه موردی کلان شهر تهران)،هفدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار13 خرداد 1405 · مشهد