هوش مصنوعی شهری درهم تنیدگی، فناوری فضا و اخلاق در شهرهای معاصر

چکیده مقاله

توسعه سریع هوش مصنوعی AI منجر به ادغام روزافزون این فناوری ها در بافت شهرها شده و پدیده ای به نام «هوش مصنوعی شهری» را پدید آورده است این مقاله مروری با مبنا قرار دادن مقدمه ای بر یک شماره ویژه از مجله هوش مصنوعی و جامعه به بررسی ابعاد میان رشته ای این پدیده می پردازد هدف اصلی تدوین یک دستور کار تحقیقاتی برای مطالعه انتقادی و جامع هوش مصنوعی در فضاها، مکان ها و زندگی های شهری است یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی شهری فراتر از ابزاری برای بهینه سازی، به عنوان عاملی برای بازآرایی روابط، قدرت، ایجاد معضلات اخلاقی جدید نظارت، شفافیت، حریم خصوصی و دگرگونی مفاهیم بنیادین مانند حق بر «شهر» عمل می کند نتیجه گیری می شود که درک این پدیده نیازمند رویکردهای فرارشته ای است که در آن علوم کامپیوتر، مطالعات شهری، اخلاق و طراحی با هم تلفیق شوند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

کبری عظیمی

گروه جغرافیا دانشکده جغرافیا دانشگاه پیام نور مشهد ایران

کبری عظیمی

گروه جغرافیا دانشکده جغرافیا دانشگاه پیام نور مشهد ایران

نرگس گلستانی

گروه جغرافیا دانشکده جغرافیا دانشگاه پیام نور مشهد، ایران

نرگس گلستانی

گروه جغرافیا دانشکده جغرافیا دانشگاه پیام نور مشهد، ایران

حسین رحیمی

عضو هیئت علمی گروه جغرافیا دانشکده جغرافیا دانشگاه پیام نور مشهد ایران

حسین رحیمی

عضو هیئت علمی گروه جغرافیا دانشکده جغرافیا دانشگاه پیام نور مشهد ایران

�ظیمی، کبری و گلستانی، نرگس و رحیمی، حسین،1405،هوش مصنوعی شهری درهم تنیدگی، فناوری فضا و اخلاق در شهرهای معاصر،هفدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار13 خرداد 1405 · مشهد