تصوف، تشیع و شعر در ایران قرن پانزدهم: غزلیات اسیری لاهیجی

چکیده مقاله

اسیری لاهیجی، یکی از شاعران بزرگ قرن یازدهم هجری، با آثارش در عرصه شعر فارسی و عرفانی تاثیر عمیقی گذاشته است او به ویژه در غزلیاتش به بیان مفاهیم عمیق انسانی و عرفانی پرداخته و با زبانی زیبا و دلنشین، احساسات خود را منتقل کرده است شعر اسیری لاهیجی نه تنها بر ادبیات فارسی بلکه بر فرهنگ اسلامی نیز تاثیرگذار بوده است سبک شعری او تحت تاثیر شاعران بزرگ دیگر مانند حافظ و مولانا قرار دارد، اما او با ایجاد یک زبان خاص و منحصر به فرد، توانسته است صدای خود را در ادبیات فارسی پیدا کند این ویژگی باعث می شود که شعر او همواره تازگی داشته باشد و خواننده را به تفکر وادارد یکی از مضامین اصلی شعر اسیری لاهیجی، عشق الهی است او به طور مکرر به جستجوی حقیقت و نزدیکی به خداوند اشاره می کند این عشق نه تنها یک احساس شخصی، بلکه یک جستجوی عمیق برای فهم حقیقت وجود استاو با ترویج مفاهیم عرفانی، به گسترش فلسفه های صوفیانه کمک کرده است این تاثیرات را می توان در آثار شاعران بعدی نیز مشاهده کرد که تحت تاثیر آموزه های او قرار گرفته اند شعر اسیری لاهیجی با ویژگی های خاص زبانی و محتوایی خود، نه تنها در ادبیات فارسی بلکه در عرفان اسلامی نیز جایگاه ویژه ای دارد مضامین عرفانی، عواطف انسانی و انتقادات اجتماعی در اشعار او نمایانگر عمق تفکر و احساسات این شاعر بزرگ هستند این مقاله به نقد و بررسی مضامین تصوف و تشیع در شعر اسیری لاهیجی می پردازد و ویژگی ها، مضامین و تاثیرات آثار او را تحلیل می کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

نسیم برومند

کارشناس ارشد هنرهای تجسمی ، دانشگاه هنر تهران ایران

مصطفی ندرلو

استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه هنر ایران

�رومند، نسیم و ندرلو، مصطفی،1403،تصوف، تشیع و شعر در ایران قرن پانزدهم: غزلیات اسیری لاهیجی،پنجمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر30 آبان 1403 · تهران