پژوهشی درباره تاثیرعرفان اسلامی در نقوش و نشانه های نمادین منسوجات آل بویه

چکیده مقاله

نقوش تزیینی هنر ایران، از بعد طراحی و مضمون حاملان با ارزش رازهای فرهنگی ایرانی محسوب می شوند منسوجات دوره آل بویه تکامل هنر نوپای اسلامی و تداوم منسوجات عصرساسانی در پیوند با مضامین اسلامی محسوب می شوند این دوران را می توان مهمترین عصر زیربنای تمدن ایرانی اسلامی دانست اشیا و هنرهای تزئینی بسیار به جای مانده، از این دوران بیانگر دستیابی مجدد ایرانیان به هویت ملی خود است در این پژوهش با مطالعه نقوش و نشانه های نمادین، پارچه بافی دوره آل بویه به تاثیرگذاری و تاثیرپذیری عرفان اسلامی بر آن ها پرداخته شده است نتایج پژوهش، نشان از آن دارد که، از ویژگی های مهم و بارز هنر این دوره وجود مفاهیم و عناصر مذهبی می باشد و آثار به جا مانده از این دوران، به عنوان آثار هنر دینی و از سوی شیعی به حساب می آید همزمان با دوران آل بویه، بافت و طراحی منسوجات از رونق فوق العاده ای برخوردار شد به طوری که می توان از میان هنرها، پارچه بافی را نماد اعتلای هنری ایران برشمرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

حوا رئیسی حسن لنگی

دانشجوی دکتری پژوهش هنر دانشگاه آزاد اسلامی واحد بین الملل کیش، کیش، ایران

ابوالقاسم دادور

گروه پژوهش هنر ، دانشگاه الزهرا ، تهران ، ایران

ابوالفضل داودی

گروه طراحی پارچه و لباس، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران

محمدرضا شریف زاده

گروه فلسفه هنر، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی تهران ایران

�ئیسی حسن لنگی، حوا و دادور، ابوالقاسم و داودی، ابوالفضل و شریف زاده، محمدرضا،1403،پژوهشی درباره تاثیرعرفان اسلامی در نقوش و نشانه های نمادین منسوجات آل بویه،پنجمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر30 آبان 1403 · تهران