مدیریت هنری در کارگردانی تئاتر: تعامل خلاقانه بین کارگردان و بازیگران به مثابه الگویی برای رهبری فرهنگی

چکیده مقاله

این پژوهش به بررسی نقش مدیریت هنری در کارگردانی تئاتر با تمرکز بر تعامل خلاقانه بین کارگردان و بازیگران می پردازد با استفاده از روش تحقیق کیفی و مطالعه موردی تولیدات تئاتری در ایران، یافته ها نشان می دهد که سبک های مدیریتی مشارکتی و تحول گرا بیشترین تاثیر را در ارتقای کیفیت هنری آثار داشته اند کارگردانانی که با ایجاد فضای امن برای ابراز عقاید بازیگران و استفاده از تکنیک های روان شناختی ظریف، رابطه دیالکتیکی بین هدایت هنری و آزادی خلاقه برقرار کرده اند، نه تنها به نتایج هنری برجسته تری دست یافته اند، بلکه زمینه رشد حرفه ای بازیگران را نیز فراهم نموده اند این پژوهش سه الگوی مدیریتی موثر را شناسایی کرده است: «باغبان هنری» که فضای رشد را مهیا می سازد، «معمار خلاق» که ساختارهای منعطف ایجاد می کند، و «همسفر هنری» که بر کشف مشترک اثر تاکید دارد نتیجه گیری نهایی حاکی از آن است که مدیریت هنری در تئاتر نیازمند تلفیق بی نظیری از مهارت های رهبری، بینش زیبایی شناختی و هوش هیجانی است یافته های این مطالعه نه تنها برای جامعه تئاتر، بلکه به عنوان الگویی نوین برای رهبری در سایر حوزه های فرهنگی قابل تعمیم است این پژوهش لزوم گنجاندن آموزش مدیریت هنری در برنامه های تربیت کارگردان و نیز انجام مطالعات بیشتر برای تدوین مدل های بومی مدیریت در تئاتر ایران را پیشنهاد می کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهره پیرهادی

دانش آموخته کارشناسی ارشد کارگردانی نمایش از دانشگاه هنر ایران

پیرهادی، زهره،1404،مدیریت هنری در کارگردانی تئاتر: تعامل خلاقانه بین کارگردان و بازیگران به مثابه الگویی برای رهبری فرهنگی،هفتمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر31 شهریور 1404 · تهران