چکیده مقاله
این پژوهش نشان می دهد که پوشاک محلی تربت جام، بازتابی از اقلیم، جغرافیا و تاریخ مرزی منطقه است و با ترکیب عناصر خراسانی، ترکمنی و افغانی شکلی منحصربه فرد یافته است لباس زنان شامل پیراهن های بلند چین دار، شلیته، روسری های آینه کاری و سکه دوزی و دامن های چندلایه است که در رقص های چرخشی جلوه بصری و شنیداری ویژه ای ایجاد می کنند پوشاک مردان شامل پیراهن های نخی بلند، شلوار گشاد، جلیقه دست باف و کلاه یا دستار است که حرکت آزاد و مقاومت در برابر شرایط محیطی را ممکن می سازد این لباس ها سبک، کارآمد و هماهنگ با حرکات رقص های محلی پرتحرک مانند رقص چوبی و رقص حلقه طراحی شده اند و با تزئینات خود بر ریتم و زیبایی مراسم می افزایند رنگ بندی و طرح ها متاثر از طبیعت و فرهنگ محلی بوده و پارچه ها بسته به فصل تغییر می کنند از منظر نشانه شناسی، این پوشاک حامل پیام های اجتماعی و هویتی اند و در آیین ها، عروسی ها و جشن ها نماد پیوند با سنت و جامعه محسوب می شوند؛ به این ترتیب، لباس محلی تربت جام رسانه ای زنده برای بیان فرهنگی و هنری و ابزاری برای پاسداشت هویت بومی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ادقی ماهانی، افسانه و پور چشمه جوهری، شیردل و احمدی نیا، اندریا،1404،پژوهش و بررسی لباس محلی مردم تربت جام و ارتباط آن با رقص و موقعیت جغرافیایی آنان،هفتمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر31 شهریور 1404 · تهران