چکیده مقاله
ظهور فناوری اطلاعات و ارتباطات، به عنوان سومین انقلاب صنعتی، تقریبا هیچ زمینه ای را دست نخورده باقی نگذاشته و حوزه هنر نیز از این قاعده مستثنی نبوده است تلفیق فناوری اطلاعات و ارتباطات با هنرهای تجسمی نه تنها ضرورتی برای به روز بودن با جریان جهانی هنر است، بلکه فرصتی راهبردی برای تقویت هویت فرهنگی، توسعه بازار هنر، و توانمندسازی هنرمندان ایرانی در عرصه های ملی و بین المللی به شمار می آید لذا نگارنده در این مقاله با گردآوری اطلاعات به روش کتابخانه ای و به شیوه توصیفی تحلیلی در پاسخ به این پرسش که نقش فناوری اطلاعات و ارتباطات در بازار هنرهای تجسمی ایران چیست؟ ، به مطالعه و بررسی دقیق ادبیات موضوعی مرتبط پرداخته، و زیرشاخه های مختلف در این زمینه را به روش تحلیل محتوا، مورد بررسی قرار داده است و به این نتیجه رسید که موضوع فناوری اطلاعات و ارتباطات فاوا در هنرهای تجسمی، موضوعی بین رشته ای و نیازمند تحلیل های ترکیبی از منظر فلسفه، اقتصاد، روان شناسی، فناوری و سیاست گذاری فرهنگی است همچنین این پژوهش با تمرکز بر چهار بعد اساسی خلق و تولید، نمایش و عرضه، بازاریابی و فروش، و آموزش و یادگیری رابطه میان فناوری اطلاعات و هنر را بررسی کرده است و در نهایت موفقیت در پیوند میان فناوری و هنر را وابسته به چهار محور کلیدی وجود زیرساخت های دیجیتال متناسب با نیازهای هنری، آموزش بینارشته ای هنرمندان و مدیران فرهنگی، سیاست گذاری فرهنگی مناسب مبتنی بر اقتصاد خلاق و دیپلماسی فرهنگی، و پذیرش فناوری از سوی هنرمندان، نهادها، گالری ها و مخاطبان می داند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مومنی، شانلی و کلانتری، فرناز،1404،مطالعه نقش فناوری اطلاعات و ارتباطات در بازار هنرهای تجسمی ایران،هفتمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر31 شهریور 1404 · تهران