اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر احساس تنهایی، ادراک از نگرانی و ناگویی هیجانی دانش آموزان دختر در دوران اپیدمی کرونا

چکیده مقاله

هدف: : این پژوهش با هدف آموزش مهارت های زندگی بر احساس تنهایی، ادراک از نگرانی و ناگویی هیجانی دانشآموزان دختر در دوران اپیدمی کرونا انجام شد روش: : پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون دو گروهی بود جامعه آماری پژوهش حاضر را تمامی دانشآموزان دختر مقطع متوسطه اول شهرستان اسلام آبادغرب در سال تحصیلی ۱۴۰۱ ۱۴۰۰ تشکیل دادند به شیوه در دسترس تعداد ۳۰ دانش آموز دختر انتخاب و با انتصاب تصادفی در دو گروه مساوی ۱۵ نفری جایگزین شدند برای آزمودنیهای گروه آزمایش برنامه مهارت زندگی طی ۱۰ جلسه هفتگی هر جلسه ۵/۱ ساعت اجرا شد اما گروه کنترل این برنامه را دریافت نکرد برای گردآوری دادهها علاوه بر چکلیست اطلاعات دموگرافیک فرم محقق ساخته از پرسشنامه ناگویی هیجانی بگبی و تیلور، ۱۹۹۴ ، پرسشنامه نگرانی ایالتی پنسیلوانیا مایر و همکاران، ۱۹۹۰ و پرسشنامه احساس تنهایی راسل و همکاران، ۱۹۸۰ استفاده شد دادهها با روشهای آمار توصیفی فراوانی، درصد، میانگین و انحرافمعیار ، آزمون پیشفرضهای آمار پارامتریک و آنالیز کوواریانس تکمتغیره و چندمتغیره انجام شد برای تحلیل از نرمافزار آماری SPSS نسخه ۲۶ استفاده شد یافته ها: نتایج نشان میدهند؛ میزان نشخوار فکری و نگرش های ناکارآمد با هر دو درمان کاهش یافته است اما بین دو درمان در میزان نشخوار فکری تفاوت معنی داری وجود داشته و اثربخشی درمان روانی اجتماعی به نسبت درمان شناختی رفتاری بیشتر بوده است اما بین دو درمان در نگرش های ناکارآمد تفاوت معنی داری وجود نداشته است همچنین اثربخشی درمان روانی اجتماعی در مردان در مقایسه با زنان بیشتر بوده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه کریمی

کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه فرهنگیان

کریمی، فاطمه،1401،اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر احساس تنهایی، ادراک از نگرانی و ناگویی هیجانی دانش آموزان دختر در دوران اپیدمی کرونا،اولین کنفرانس بین المللی و دومین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روان شناسی و حسابداری،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و دومین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روان شناسی و حسابداری13 بهمن 1401 · تهران