چکیده مقاله
هدف از مطالعه حاضر، تعیین اثربخشی طرحواره درمانی گروهی بر عواطف مثبت و منفی نابینایان بود این پژوهش یک مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با مرحله پیگیری یک ماهه بود جامعه آماری این پژوهش شامل تمام زنان نابینای مرکز فاطمه زهرا شهر اصفهان در سال ۱۴۰۲ ۱۴۰۳ بودند نمونه این پژوهش به صورت در دسترس با حجم ۳۰ نفر انتخاب و سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند هرگروه ۱۵ نفر از پرسشنامه عاطفه مثبت و منفی واتسون و همکاران ۱۹۸۸ برای گرداوری اطلاعات در سه مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری استفاده شد مداخله طرحواره درمانی ذهنیت محور فارل و شاو ۲۰۱۸ در طی ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای بر روی گروه آزمایش اجرا شد داده های به دست آمده از طریق نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ به روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر تجزیه وتحلیل گردید یافته های حاصل از این پژوهش نشان داد که طرحواره درمانی گروهی بر بهبود عواطف مثبت و منفی نابینایان تاثیر معنی داری داشته و اثرات این درمان در مرحله پیگیری نیز باقی ماند P
کلیدواژهها
نویسندگان
شهره رضائی اصل
کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
پریناز سادات سجادیان
گروه روانشناسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
شیوه ارجاع
�ضائی اصل، شهره و سادات سجادیان، پریناز،1404،اثربخشی طرحواره درمانی گروهی بر عواطف مثبت و منفی زنان نابینا،دهمین کنفرانس بین المللی و یازدهمین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روانشناسی و حسابداری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی و یازدهمین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روانشناسی و حسابداری31 شهریور 1404 · تهران