بررسی اثربخشی الگوهای مختلف آموزش تلفیقی بر خودکارآمدی، پیشرفت تحصیلی و نگرش نسبت به مدرسه در دانش آموزان ابتدایی

چکیده مقاله

با توجه به تحولات گسترده در نظام های آموزشی عصر حاضر و نقش فناوری های نوین، این مطالعه با هدف بررسی تاثیر الگوهای مختلف آموزش تلفیقی بر سه متغیر کلیدی خودکارآمدی، پیشرفت تحصیلی و نگرش نسبت به مدرسه در دانش آموزان مقطع ابتدایی انجام شد پژوهش حاضر از نوع مطالعات نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲ ۱۴۰۱ بود که از میان آنان، ۱۲۰ دانش آموز به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به طور تصادفی در چهار گروه سه گروه آزمایش و یک گروه کنترل گمارش شدند گروه های آزمایش به ترتیب تحت آموزش با سه الگوی مختلف تلفیقی الگوی چرخشی، الگوی مبتنی بر آزمایشگاه و الگوی کلاس معکوس قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل به شیوه سنتی آموزش دید ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه استاندارد خودکارآمدی کودکان و نوجوانان SEQ C ، پرسشنامه محقق ساخته نگرش نسبت به مدرسه و آزمون پیشرفت تحصیلی معلم ساخته بود که روایی و پایایی آن ها تایید شد داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره MANCOVA تحلیل شدند یافته ها نشان داد که پس از کنترل اثر پیش آزمون، بین گروه ها از نظر ترکیبی از متغیرهای وابسته تفاوت معناداری وجود دارد به طور خاص، تمامی الگوهای آموزش تلفیقی در مقایسه با روش سنتی، به طور معناداری منجر به افزایش خودکارآمدی، پیشرفت تحصیلی و نگرش مثبت تر نسبت به مدرسه شدند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهران قانع پور

کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید رجایی سمنان، استان سمنان، ایران

قانع پور، مهران،1404،بررسی اثربخشی الگوهای مختلف آموزش تلفیقی بر خودکارآمدی، پیشرفت تحصیلی و نگرش نسبت به مدرسه در دانش آموزان ابتدایی،دهمین کنفرانس بین المللی و یازدهمین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روانشناسی و حسابداری،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی و یازدهمین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روانشناسی و حسابداری31 شهریور 1404 · تهران