چکیده مقاله
پژوهش حاضر با عنوان اثر بخشی الگوی تدریس E5 براساس رویکرد ساختن گرایی بر خود تنظیمی و خلاقیت دردرس ریاضی دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهرستان های تهران ورامین ، از نظر هدف کاربردی و روش انجام پژوهشی شبه آزمایشی با استفاده از طرح پیش آزمون و پس آزمون است جامعه آماری پژوهش کلیه دانش آموزان پایه دهم دوره دوم متوسطه در رشته علوم انسانی به تعداد 680 نفر که در سال تحصیلی 98 97 مشغول به تحصیل بودند به دلیل شبه آزمایشی بودن پژوهش تعداد 60 نفر دو کلاس 30 نفر گروه آزمایش 30 نفرگروه کنترل با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند روش گرد آوری داده ها دو روش کتابخانه ای و روش میدانی بود ابزار جمع آوری اطلاعات در این پژوهش دو پرسشنامه خلاقیت تورنس 1979 و پرسشنامه خودتنظیمی دانش آموز زیمرمن و پونز 1988 بود تجزیه و تحلیل داده ها در بخش آمار توصیفی از فراوانی ، نمودار، جداول ، میانگین و انحراف معیار استفاده شد و در بخش آمار استنباطی از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیره آنکوآ ، آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره مانکوآ با استفاده ازنرم افزار 25 SPSS انجام شد یافته های پژوهش نشان داد الگوی تدریس E5 براساس رویکرد ساختن گرایی برخودتنظیمی وخلاقیت دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهرستان های تهران ورامین تاثیر دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وربور، فاطمه،1398،اثر بخشی الگوی تدریس E5 (براساس رویکرد ساختن گرایی) بر خود تنظیمی و خلاقیت در درس ریاضی دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه،چهارمین کنفرانس ملی رویکردهای نوین در آموزش و پژوهش،محمودآباد
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس ملی رویکردهای نوین در آموزش و پژوهش14 آذر 1398 · محمودآباد