نظریه های یادگیری خود تنظیمی

چکیده مقاله

زیمرمن ۱۹۹۴، به نقل از فرهمینی فراهانی و همکاران، ۱۳۸ یادگیری خود تنظیمی را نوعی از یادگیری که در آن افراد تلاش های خود را برای فراگیری دانش و مهارت بدون تکیه به معلم و دیگران، شخصا شروع کرده و جهت می بخشند تعریف می کند به عبارت دیگر در این یادگیری افراد مهارت هایی برای طراحی و کنترل و هدایت یادگیری خود دارند و تمایل دارند یاد بگیرند و قادرند کل فرایند یادگیری را ارزیابی کنند یادگیری خودنظم دهی خودتنظیمی عبارت است از خودزایی و خود وارسی افکار، احساسات و رفتارها به منظور رسیدن به هدف که این اهداف می توانند تحصیلی باشند، مانند؛ تصحیح و بهبود میزان درک و فهم هنگام خواندن، سازمان یافته تر کردن نوشته ها، چگونگی انجام عمل ضرب و پرسیدن سوالات مرتبط بیابان گرد، ۱۳۸۴ الگوهای خود تنظیمی به معرفی راهبردهایی می پردازندکه دانش آموزان برای تنظیم کارکرد شخصی ، عملکرد تحصیلی و محیط یادگیری خود از آنها استفاده می کنند از این رو تاکنون راهبردهای مختلفی در متون ادبی مختلف به عنوان راهبردهای خود تنظیمی در این حوزه ها معرفی شده است برخی از الگوهای خود تنظیمی یادگیری عبارتند از: الگوی پنتریچ ، کارور و شی یر، بوکارتس ، هاک هاسن و کول، کرنو، بیگز، بوکائرتز و زیمرمن که در این مقاله به توضیح هریک می پردازیم همچنین مقاله درباره هر یک از نظریه های یادگیری خودتنظیمی شامل :نظریه های کنشگر، شناختی اجتماعی ، نظریه ویگوتسکی ، دیدگاه پردازش اطلاعات و نظریه کارکرد زیستی خود تنظیمی مباحثی ارائه می دهد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

نیلوفر میرزائیان

فارغ التحصیل کارشناسی آموزش وپرورش ابتدایی ودبیر آموزش وپرورش

شیوا امینی

فارغ التحصیل کارشناسی آموزش وپرورش ابتدایی ودبیر آموزش وپرورش

فاطمه فتح اله زاده

فارغ التحصیل کارشناسی رشته ریاضی کاربردی ودبیر آموزش وپرورش

میرزائیان، نیلوفر و امینی، شیوا و فتح اله زاده، فاطمه،1403،نظریه های یادگیری خود تنظیمی،هفدهمین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفدهمین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران31 فروردین 1403 · تهران