اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر نگرش به زندگی و امید به زندگی زنان مطلقه در شهر اصفهان

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر نگرش به زندگی و امید به زندگی زنان مطلقه در شهر اصفهان بود روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل و جامعه آماری شامل زنان مطلقه شهر اصفهان که به روش نمونه گیری در دسترس ۳۰ نفر انتخاب و به طور تصادفی ۱۵ نفر در گروه آزمایش و ۱۵ نفر در گروه کنترل قرار گرفتند سپس به گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای درمان شناختی رفتاری ارائه گردید ابزارهای گردآوری جمع آوری اطلاعات شامل پرسشنامه نگرش به زندگی کیسانو همکاران ۲۰۰۴ و پرسشنامه امید به زندگی اشنایدر و همکاران ۲۰۰۲ بود جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش آماری تحلیل کواریانس چند متغیره مانکوا و تک متغیره استفاده شد نتایج نشان داد، درمان شناختی رفتاری به طور معناداری بر بهبود نگرش به زندگی و افزایش امید به زندگی زنان مطلقه تاثیر داشت نتیجه گیری: درمانگران برای بهبود نگرش به زندگی و افزایش امید به زندگی زنان مطلقه می توانند از درمان شناختی رفتاری استفاده کنند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سیدرضا میرمهدی

دانشیار گروه روانشناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

هانیه حق شناس

کارشناسی ارشد مشاوره خانواده دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

میرمهدی، سیدرضا و حق شناس، هانیه،1404،اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر نگرش به زندگی و امید به زندگی زنان مطلقه در شهر اصفهان،بیست و دومین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و دومین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران30 مهر 1404 · تهران