چکیده مقاله
کوچینگ یا همان مربیگری به منظور ارتقاء نیروی خودگردان یک فرد برای کار موثر است مربیگری نوعی رابطه تعاملی است که به افراد در زمینه شناسایی، هدایت و تحقق اهداف شخصی و شغلی شان سریع تر از آنچه که خود قادر به انجام آن هستند؛ کمک می کند در حالیکه مربی دارای تخصص برای هدایت و نفوذ دیگران در یک راه مثبت است، که منجر به توسعه یک کارمند در یک سازمان می شود در واقع آنها هر دو تاثیر مثبتی بر عملکرد فردی دارند که دلیل آن مربیگری است و مربیگری بخش مهمی از شیوه های جدید مدیریت است که با الهام بخشی و توانمند سازی کارکنان، کسب تعهد سازمانی، افزایش سطح بهره وری منجر به موفقیت سازمانی می شود این مقاله با هدف سنجیدن مربیگری و تایید تاثیر شیوه های آن بر عملکرد سازمانها و یادگیری کارکنان در محل کار است پژوهش حاضر با بررسی اهداف و تمرکز مربیگری و تفاوت آن با مشاوره و همچنین رابطه آن با کسب و کار انجام شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
جواد عبدی
دانشجوی دکترای مدیریت منابع انسانی دانشگاه آزاد اسلامی سنندج
سعید کاظمی
دانشجوی دکترای مدیریت منابع انسانی دانشگاه آزاد اسلامی قزوین
آزاده احمدزاده قصاب
دانشجوی دکترای سیاستگذاری سلامت دانشگاه علوم پزشکی تهران
شیوه ارجاع
�بدی، جواد و کاظمی، سعید و احمدزاده قصاب، آزاده،1397،کوچینگ (coaching)،کنفرانس بین المللی مطالعات بین رشته ای در مدیریت و مهندسی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات کنفرانس بین المللی مطالعات بین رشته ای در مدیریت و مهندسی23 اسفند 1397 · تهران