چکیده مقاله
فضاهای باز و نیمه باز، از گذشته و در معماری سنتی ما نقش مهمی را در فضاسازی معماری سنتی برعهده داشته است و درکل شکل و هندسه آن از ویژگی های محیط خود بهره می گرفته و اکثر فعالیت های فردی واجتماعی انسان در آن روی میداده است و در معماری گذشته به صورت توامان در بنا ساخته می شدند، در صورتی که امروزه فضاهای باز معنی و مفهوم گذشته را ندارند و فاقد ارزش معمارانه می باشند، زیرا این فضاها در ابتدا طراحی نشده و باقی مانده فضاهای ساخته شده هستند فضای باز مسکونی علاوه بر تامین نور و روشنایی فضاهای داخلی و تهویه طبیعی به عنوان فرصتی برای ارتباط بیشتر با طبیعت است با توجه به محدودیت فضای داخلی واحد های مسکونی و سابقه سنتی حضور حیاط در زندگی ایرانی، فضای باز مجالی برای گسترش عملکرد فضای داخلی و رابطه ی آن با فضای بیرونی است با در نظر گرفتن اهمیت و نیازمندی انسان به ارتباط با محیط طبیعی و تأثیر آن بر خصوصیات روحی و فیزیکی افراد، توجه به فضاهای باز و نیمه باز امری ضروری است هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی تاثیر فضاهای باز و نیمه باز بر کیفیت کالبدی خانه های سنتی و مقایسه آن با فضاهای باز خانه های معاصر با تمرکز بر شهر کاشان بوده است بر همین اساس، پس از بررسی و معرفی فضاهای باز و نیمه باز و شاخص های مؤثر بر استفاده آن، با بررسی 30 نمونه، میزان استفاده از فضاهای باز و نیمه باز خصوصی و دلایل عدم استفاده از آن، به صورت میدانی و با استفاده از پرسشنامه مصاحبه با ساکنین مشاهده و تعیین شد براساس نتایج به دست آمده، 1 وجود حریم شخصی و 2 شکل گیری مناسب فضا در خانه های سنتی در شهر کاشان بر بهبود کیفیت کاربری آنها موثر بوده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محبی، رضا و محمدپور، رامین،1399،بررسی تاثیر فضاهای باز و نیمه باز بر کیفیت کالبدی خانه های سنتی شهر کاشان،کنفرانس بین المللی مطالعات بین رشته ای در مدیریت و مهندسی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات کنفرانس بین المللی مطالعات بین رشته ای در مدیریت و مهندسی14 اسفند 1399 · تهران