ارزیابی منطقه ۲۲ شهر تهران از منظر مکتب انتقادی و نظریه حق به شهر

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف ارزیابی منطقه ۲۲ شهر تهران از منظر مکتب انتقادی و نظریه حق به شهر که همان دسترسی عادلانه وعدالت فضایی است، شکل گرفته است بر این اساس جهت بررسی مصادیق مکتب انتقادی در منطقه ۲۲ تهران، از ۲ حوزه مسکنو خدمات شهری و شاخص های آن از جمله آموزش، بهداشت، حمل و نقل و استفاده شده است نتایج پژوهش نشان می دهدکه منطقه ی ۲۲ شهر تهران به واسطه ی تجاری سازی، فریز کردن زمین و مسکن، مقررات زدایی هایی همچون تراکم فروشی وتغییر کاربری، تصاحب زمین توسط مجموعه های خصوصی و حاکمیتی و نمودی از انباشت سرمایه در فضای شهری به عنوانیکی از ریشه های طرد حذف کننده محسوب می شود این پژوهش بر آن است تا ضمن مفهوم پردازی شهری برای همه با پشتوانهی نظریه ی شهری انتقادی و دستگاه فکری هانری لوفور با تاکید بر حق به شهر به بررسی وضعیت منطقه ی ۲۲ از منظر رهیافتشهری برای همه به شناسایی زمینه های طرد حذف کننده در منطقه پرداخته است مطابق با تحلیل یافته ها حوزه ی مسکن اصلیترین عامل طرد کننده ی زیست و سکونت در منطقه است همچنین علاوه بر کمبودهای ارائه برخی خدمات و امکانات شهری،اقتصاد محلی منطقه غالبا در راستای منافع گروههای اقتصادی بزرگ تر و ضد گونه هایی از کسب درآمد مانند دستفروشی وبازارچه های محلی عمل می کند ساکنان نیز در ساختار مدیریتی منطقه ابزار و زمینه های مداخله در توسعه و تصمیم گیری هایشهری را ندارند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مسلم لطفی

دکتری برنامه ریزی شهری دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر

فاطمه ادیبی سعدی نژاد

استادیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر

لطفی، مسلم و ادیبی سعدی نژاد، فاطمه،1403،ارزیابی منطقه ۲۲ شهر تهران از منظر مکتب انتقادی و نظریه حق به شهر،دوازدهمین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در عمران، معماری و مدیریت شهری قرن ۲۱،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در عمران، معماری و مدیریت شهری قرن ۲۱31 مرداد 1403 · تهران