اثربخشی طرحواره درمانی گروهی بر پرخاشگری ارتباطی پنهان در افراد متاهل

چکیده مقاله

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی طرحواره درمانی گروهی بر پرخاشگری ارتباطی پنهان در افراد متاهل انجام شد روش پژوهش نیمه آزمایشی با دو گروه آزمایش و کنترل می باشد و جامعه آماری پژوهش کلیه افرادمتاهل مراجعه کننده به ۳ مرکز مشاوره مشاوه شهر تهران، را شامل می شد با توجه به روش پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس ۳۰ نفر که در مقیاس پرخاشگری ارتباطی پنهان نمره بالایی کسب نمودند انتخاب به طور تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند ۱۵ نفربرای هر گروه گمارده شدند گردآوری داده ها توسط پرسشنامه پرخاشگری ارتباطی پنهان نلسون و کارول ۲۰۰۶ ، انجام شد و مداخله توسط پروتکل طرحواره درمانی انجام شد همچنین از روش آماری تحلیل کواریانس چند متغیره مانکوا جهت تحلیل داده ها استفاده شد، نتایج حاکی از آن بود که در مجموع تفاوت معنادار بین نمره کل و خرده مقیاس هایپرخاشگری در پیش آزمون و پس آزمون در دوگروه آزمایش و کنترل در افراد متاهل وجود داشت

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

ناهید مختاری

کارشناسی ارشد، دانشکده روانشناسی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

ایرج اکبری

کارشناسی ارشد، دانشکده روانشناسی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

رضا داوودی

کارشناسی ارشد، دانشکده روانشناسی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

سیده شیما محقق بهشتی

کارشناسی ارشد، دانشکده روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

مختاری، ناهید و داوودی، رضا،1402،اثربخشی طرحواره درمانی گروهی بر پرخاشگری ارتباطی پنهان در افراد متاهل،ششمین کنفرانس بین المللی حقوق، روانشناسی، علوم تربیتی و رفتاری،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی حقوق، روانشناسی، علوم تربیتی و رفتاری31 تیر 1402 · تهران