بررسی جرم شناختی سلاح گرم در حقوق ایران

چکیده مقاله

سلاح در لغت به معنی آلت جنگ و هر آلتی است که در جنگ به کار برود عمید،۱۳۷۴،ص ۷۴۷ بنابراین از نظر لغوی هر نوع آلت اعم از اسلحه سرد یا گرم که در جنگ و درگیری به کار میرود، در معنای سلاح استعمال شده است در متون تاریخی، سلاح در معنای ابتدایی آن شامل شمشیر، سپر، تیر و کمان، نیزه و فلاخ نبود برخی از سلاحهای به کار گرفته شده در دوران قدیم عبارت بودند از: زوربین مرزاق نیزک سمنان ، کمان قوس ، پیکان نصل ، دشنه خنجر ، کارد سکین و تازیانه سوط اشراق،۱۳۶۰،ص ۳۰۷ در اصطلاح حقوقی، سلاح عبارت است از آلات و ادوات جنگی برنده، سوراخ کنند یا ۱ لهکننده؛ جوکار، ۱۳۸۹، ص ۳۶ سلاح از لحاظ لغوی بر دو قسم است: ۱سلاح بالطبع مانند تفنگ، شمشیر و مانند این ها،که هدف اول از ساختن آنها، این است که در نظر عرف به عنوان اسلحه به کار رود؛ ۲سلاح بالقصد، مانند تیغ ژیلت، چکش یا تکه آهنی که انسان آن را در مواردی به طور استثناء به جای سلاح معمولی و متعارف به کار میبرد، با این که عرفا برای کاربرد سلاح اختصاص داده نشده است مقنن در شهریور سال۱۳۹۰ با نسخ قانون تشدید مجازات قاچاق اسلحه و مهمات مصوب ۱۳۵۰و تصویب »قانون مجازات قاچاق اسلحه و مهمات و دارندگان سلاح و مهمات غیر مجاز« مصادیق دیگری از سلاح را تعیین نمود مطابق ماده » ۲ قانون مجازات قاچاق اسلحه و مهمات و دارندگان سلاح و مهمات غیر مجاز« مصوب ۱۳۹۰، »مقصود از سلاح و مهمات در این قانون انواع سلاحهای گرم و سرد جنگی و شکاری اعم از گلوله زنی و غیرگلوله زنی و مهمات مربوط به آنها است « تبصره این ماده نیز مقرر می دارد: »اسلحه لیزری و آن دسته از شبه سلاحهایی که به دلیل مشابهت و کاربرد، قابلیت جایگزینی سلاح را دارند از حیث احکام مندرج در این قانون، حسب مورد تابع احکام سلاح گرم قرار میگیرند و سلاحهای آموزشی و بیهوش کننده تابع احکام سلاح شکاری میباشند «در حال حاضر در حقوق ایران دو موضع در باب سلاح اتخاذ شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

علی دست مرد

کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرم شناسی، دانشگاه پیام نور مشهد

�ست مرد، علی،1401،بررسی جرم شناختی سلاح گرم در حقوق ایران،هفتمین کنفرانس بین المللی و ملی مطالعات مدیریت، حسابداری و حقوق،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی و ملی مطالعات مدیریت، حسابداری و حقوق25 آذر 1401 · تهران