چکیده مقاله
اثبات نسب یکی از مسائل اساسی در حقوق خانواده و فقه اسلامی است که تاثیر مستقیمی بر تعیین هویت، حقوق اجتماعی و تکالیف شرعی افراد دارد در این راستا، امارات قانونی، شهادت شهود و ادله علمی هر یک به عنوان ابزارهایی مستقل و مکمل، نقش مهمی در فرآیند دادرسی ایفا می کنند امارات قانونی بر اساس قرائن و نشانه های حقوقی به اثبات نسب کمک می کند، در حالی که شهادت شهود به عنوان یکی از قدیمی ترین روش های اثبات، همچنان جایگاه خود را در نظام قضایی حفظ کرده است از سوی دیگر، پیشرفت های علمی و ظهور فناوری هایی مانند آزمایش های دی ان ای، دقت و اطمینان بیشتری را در تعیین نسبت خویشاوندی فراهم ساخته است این پژوهش با بررسی تطبیقی نقش این سه دسته از ادله در حقوق ایران، چالش های موجود در تعامل آن ها را تحلیل کرده و به ارائه راهکارهایی برای بهره گیری موثرتر از آن ها پرداخته است یافته ها نشان می دهد که هرچند ادله علمی از دقت بالایی برخوردارند، اما چالش هایی نظیر ملاحظات اخلاقی، محدودیت های قانونی و عدم انطباق کامل با برخی اصول فقهی، مانع از پذیرش بی چون وچرای آن ها در محاکم قضایی می شود در مقابل، امارات قانونی و شهادت شهود با وجود قدمت و پذیرش گسترده، به دلیل احتمال بروز خطا و سوءاستفاده، نیازمند تکمیل شدن توسط روش های علمی هستند در نهایت، این مقاله پیشنهاد می کند که یک رویکرد تلفیقی که به طور همزمان از امارات قانونی، شهادت شهود و ادله علمی بهره می گیرد، می تواند به فرآیند اثبات نسب انسجام بیشتری ببخشد و عدالت را در دعاوی مربوطه تضمین نماید
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وزبهانی، آرزو،1403،بررسی تاثیر امارات قانونی و شهادت شهود همراه با ادله علمی در اثبات نسب،سیزدهمین کنفرانس بین المللی و ملی مطالعات مدیریت، حسابداری و حقوق،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس بین المللی و ملی مطالعات مدیریت، حسابداری و حقوق25 اسفند 1403 · تهران